Yargıtay Kararı 11. Hukuk Dairesi 2019/4978 E. 2021/2219 K. 09.03.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2019/4978
KARAR NO : 2021/2219
KARAR TARİHİ : 09.03.2021

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30.04.2010 gün ve 2008/331 – 2010/128 sayılı kararı onayan Daire’nin 16.09.2019 gün ve 2018/3993 – 2019/5424 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin 1961 yılında “ETİ” markasını tescil ederek kullandığını, tanınmış hale getirdiğini, davalının 2007/12679 sayılı “ENTİ” ibareli marka tescil başvurusunda bulunduğunu, anılan başvuruya yapılan itirazın nihai olarak TPMK YİDK kararıyla reddedildiğini, anılan marka başvurusunun kötü niyetli olduğunu, başvuru markasının müvekkilinin “ETİ” ibareli markalarıyla ve tasarımlarıyla ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğunu, karıştırılma ihtimalinin bulunduğunu, benzer sınıfları kapsadığını, müvekkilinin markalarının tanınmışlığından haksız yararlanma ve ayırt edici karakterine zarar verme ihtimalinin bulunduğunu, seri marka algısı oluşturabileceğini, haksız rekabet yarattığını ileri sürerek TPMK YİDK’nin 2008-M-4897 sayılı kararının iptalini, tescili halinde dava konusu markanın hükümsüzlüğünü talep etmiştir.
Davalı kurum vekili ve diğer davalı, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.
Bu kez davacı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 31,10 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 520,95 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacıdan alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 09.03.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.