Yargıtay Kararı 11. Hukuk Dairesi 2019/902 E. 2020/3082 K. 23.06.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2019/902
KARAR NO : 2020/3082
KARAR TARİHİ : 23.06.2020

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 08/06/2016 gün ve 2014/950 – 2016/559 sayılı kararı düzeltilerek onayan Daire’nin 22/10/2018 gün ve 2017/987 – 2018/6569 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili ile davalılardan …’ın davalı şirketin ortağı olduğunu, 25.06.2009 tarihli ortaklar kurulu kararı ile davalı şirketin sermayesinin 1.000.000 TL’ye arttırıldığını, sermaye arttırımının 550.000,00 TL’sinin davalı …’ın şirketten olan alacağından yapıldığını, şirket kayıtların usulsüz tutularak davalı …’ın şirketten alacaklı gösterildiğini, davalı şirketin davalı …’a borcu olmadığını ileri sürerek davalı …’ın şirketten alacağı olmadığının tespiti ile şirkettin sermaye arttırımına kaynak olarak gösterilen 550.000,00 TL’nin ödenmediğinin tespitini talep ve dava etmiştir.
Davalılar, davanın reddini talep etmişlerdir.
Mahkemece tüm dosya kapsamına göre; davacının şirket sermayesinin 1.000.000 TL’ye arttırılmasına ilişkin 25.06.2009 tarihli ortaklar kurulu kararını itirazı olmadan imzaladığını, karara karşı süresi içinde iptal davası açmadığını, sermaye arttırım kararına göre davalı …’ın şirketten alacağı olduğunun kabul edildiği, şirket ticari defterlerinin usulüne uygun tutulmamasının tek başına alacağın varlığını ya da yokluğunu gerektirmeyeceği gerekçesiyle davanın reddine dair kararın taraf vekillerinin temyiz istemi üzerine Dairemizce düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.
Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 20,80 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 477,45 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacıdan alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 23/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.