YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2020/1383
KARAR NO : 2021/1062
KARAR TARİHİ : 10.02.2021
MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ
Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04.07.2018 tarih ve 2017/317 E. – 2018/289 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen 24.01.2020 tarih ve 2018/1850 E. – 2020/62 K. sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili; müvekkilinin “DRY TOUCH” ibareli tanınmış markanın sahibi bulunduğunu, “DRY TOUCH” kumaşının sadece Zorlu Holding’in yetki vereceği üreticiler tarafından üretilebileceğini, davalının bu marka ile benzer nitelikteki 2016/48305 sayılı “TOUCH” ibaresinin adına tescili için başvuruda bulunduğunu, başvuruya müvekkilince itiraz edildiğini, itirazın davalı TPMK.’nın 2017-M-5602 sayılı YİDK kararıyla kısmen kabul edildiğini, oysa başvuru kapsamındaki 20. sınıf malların da benzer olduğunu ileri sürerek dava konusu YİDK kararının 20. sınıftaki mallar yönünden iptalini ve markanın anılan sınıftaki mallar yönünden hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili, müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Davalı şirket vekili, davacının sadece kumaş üretimi yaptığını, faaliyet konularında 20. sınıfın olmadığını, mal ve hizmetlerin benzer bulunmadığını, markaların farklı olduğunu, davacı markasının tanınmış olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
İlk derece mahkemesince, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; davalının “TOUCH” ibareli başvurusu ile davacının “şekil+DRY TOUCH” ve “şekil+touch me” ibareli tescilli markaları arasında biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel, sesçil olarak benzerlik bulunsa da, başvuru kapsamında kalan 20. sınıf mallar açısından 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesindeki iltibas ihtimali koşulunun oluşmadığı, tanınmışlık iddiası açısından ise taraf marka işaretleri benzer olmakla birlikte, davalı başvurusunun kapsamında bırakılan emtialar dolayısıyla davalının bu başvuru ibaresini kullanarak davacı tarafın tanınmışlığından haksız yararlanacağı, itibarına zarar verebileceği veya ayırt edici karakterini zedeleyici sonuçlar doğurabileceği hususlarının ispatlanmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Karara karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.
Bölge Adliye Mahkemesi’nce; tarafların markaları arasında biçim, düzenleme ve tertip tarzı ile görsel ve sesçil olarak benzerlik bulunsa da, başvuru kapsamında kalan 20. sınıf mallar açısından 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesindeki iltibas ihtimali koşulunun oluşmadığı, aynı KHK’nın 8/4. maddesi açısından ise davalı başvurusunun kapsamında bırakılan mallar dolayısıyla davalının bu başvuru ibaresini kullanarak davacı tarafın tanınmışlığından haksız yararlanacağı, itibarına zarar verebileceği veya ayırt edici karakterini zedeleyici sonuçlar doğurabileceği hususlarının da kanıtlanmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK’nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK’nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK’nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK’nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 10.02.2021 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.