YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2020/1626
KARAR NO : 2021/2026
KARAR TARİHİ : 04.03.2021
MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ
Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 28/06/2018 tarih ve 2017/56 E. – 2018/267 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen 07/02/2020 tarih ve 2018/1955 E. – 2020/153 K. sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davacı şirketin kurulduğu tarihten ve daha da öncesinde gerçek kişi işletmesinden devraldığı haklarla birlikte plaza ve benzin istasyonlarında “FTZ” ibaresini 30.12.1994 tarihinden itibaren, Balgat FTZ Plaza’da 1997’den, Keçiören FTZ Alışveriş Merkezi’nde ise 2001 yılından itibaren kesintisiz şekilde kullandığını, davalının tescil tarihi 13.04.2008 olan “FTZ” ibareli 22, 23, 24, 26 ve 27. sınıf ürünleri içeren 23.11.2005/50464 sayılı markasını dava tarihinden geriye doğru beş yıl içerisinde ciddi biçimde kullanmadığını ileri sürerek davalı markasının belirtilen ürünler için 14.04.2013 tarihinden itibaren hüküm doğuracak biçimde kullanmama nedeniyle iptali ile sicilden terkinine karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili, davacının kullanmama sebebiyle hükümsüzlük istemiyle Ankara 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nin 2016/92 Esas sayılı dosyasında açtığı davanın derdest bulunduğunu, 556 sayılı KHK’nın 14. maddesinin Anayasa Mahkemesi tarafından iptal olunduğunu, 6769 sayılı SMK ile kullanma külfetinin getirildiğini ancak hükümlerin geçmişe yürütülemeyeceğini, davacının belirtilen alanlarda faaliyeti olmadığından davada hukuki yararının bulunmadığını, davalının markasını belirtilen sınıflarda yer alan ürünler için fiilen ciddi ve kesintisiz biçimde kullandığını, lisans sözleşmesi ile Gülşen Giyim şirketince de kullanıldığını, Ankara 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi 2015/467 Esas sayılı dosya sonrasında davanın açılmasının kötüniyetli olduğunu, iddiaların 2014 Nisan ayında kesinleşmiş Ankara 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi 2005/945 sayılı hükümsüzlük davası ile aynı kapsamda olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davaların konusu ve ispatı gereken vakıaların gerçekleşmesi gereken zaman aralıklarının farklı olduğu, ürünlerin başka işletmelerden ara mamul veya ham madde olarak alınması, işlendikten sonra farklı sınıflara giren malların üretilip satılmasının markanın kullanımı sayılmayacağı gerekçesiyle davanın kabulüne, davaya konu markanın 22, 23, 24, 26 ve 27. sınıf ürünler bakımından 6769 sayılı SMK’nın 9, 26 ve Geçici 4. maddesi uyarınca iptaline ve sicilden terkinine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili istinaf etmiştir.
Ankara Bölge Adliye Mahkemesince tüm dosya kaspamına göre, davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK’nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK’nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK’nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK’nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 04/03/2021 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.