Yargıtay Kararı 11. Hukuk Dairesi 2020/1638 E. 2021/2286 K. 10.03.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2020/1638
KARAR NO : 2021/2286
KARAR TARİHİ : 10.03.2021

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ(TÜKETİCİ MAHKEMESİ SIFATIYLA)

Taraflar arasında görülen davada Hatay 4. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 07.02.2019 tarih ve 2018/379-2019/46 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin 21.10.2014 tarihli Guangzhou-İstanbul ve İstanbul-Hatay yolculuğunun davalı şirkete ait uçakla gerçekleştirildiğini, Guangzhou’da davalı şirkete teslim edilen bagajın önce iade edilmediğini, 23.10.2014 tarihinde bagajın bulunduğunu, ancak valizin hasar gördüğünün, şifresinin bulunarak açıldığının, içindeki eşyaların çalındığının ve şifresi değiştirilerek kapatıldığının tespit edildiğini, davalının önce 666 TL, ardından 1.554.-TL ödemeyi teklif ettiğini, müvekkilinin zararı 2.080 amerikan doları olduğundan bu teklifin kabul edilmediğini ileri sürerek, 2.080 amerikan dolarının olay tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacı tarafından bagaj içinde olduğu ve çalındığı iddia edilen eşyaların bagajda taşınması müsait olmayan elektronik eşyalar arasında bulunduğunu, bunlarla ilgili ek bedel ödenmediğini, müvekkilinin sorumluluğunun sınırlı olduğunu beyanla davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacının, davalı şirket aracılığıyla Çin-Guangzhou’dan İstanbul aktarmalı Hatay’a uçtuğu, bir adet bagajı davalı şirket görevlilerine teslim ettiği, valizin Hatay’da iniş sırasında değil bilahare teslim edildiği, valizde ne tür eşyanın bulunduğuna dair davacının iddiasından başka hiçbir bilgi veya kayıt olmadığı, bir takım elektronik eşyalarının çalındığına dair iddianın sübut bulmadığı, davalının dava açılmadan önce davacıya teklif ettiği 1.554.-TL üzerinden davayı kabul ettiğine dair beyanlarının dikkate alındığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 1.554.-TL’nin 09.02.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ve fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.
Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve Hava Yoluyla Uluslararası Taşımacılığa İlişkin Belirli Kuralların Birleştirilmesine Dair Montreal Konvansiyonu’nun 22/6 maddesi hükmü uyarınca davacı yararına vekalet ücretine hükmedilmemesinin doğru olmasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 6502 sayılı Yasa’nın 73/2. maddesi gereğince tüketici mahkemelerinde tüketici tarafından açılan davalar harçtan muaf olduğundan davacıdan alınan temyiz ilam harcı ile temyiz başvuru harcının istek halinde iadesine, 10.03.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.