YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2020/1717
KARAR NO : 2021/1314
KARAR TARİHİ : 17.02.2021
MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ
Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28.03.2017 tarih ve 2016/193 E. – 2017/121 K. sayılı kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen 07.02.2020 tarih ve 2018/1991 E. – 2020/161 K. sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı TPMK vekili ve davalı … tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili şirketin “ŞAHİN” esas ibareli tanınmış markaların sahibi olduğunu, davalının, bu markalar ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki “AKŞAHİN HUKUK” ibareli marka başvurusunda bulunduğunu, başvurunun müvekkilinin markaları ile benzer ve iltibas yaratma ihtimalinin olduğunu, tüketicilerin başvuruyu, müvekkili şirketin seri markalarından birisi olarak algılayacağını, davalının kötüniyetli hareket ettiğini, söz konusu marka başvurusunun aynı zamanda davacının ticaret unvanının da esas unsuru olduğunu, bu nedenle davaya konu kararın hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek 2016-M-2615 sayılı YİDK kararının iptaline karar verilmesini istemiştir.
Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili, müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Diğer davalı vekili, müvekkilinin avukatlık mesleğini icra ettiğini ve soyadının da Akşahin olduğunu, soyadını marka olarak alma hakkının bulunduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
İlk Derece Mahkemesince, taraf markalarının 35.01, 35.02, 35.03, 35.04, 35.05 ve 35.06. sınıflardaki mal ve hizmetler yönünden aynı/benzer olduğu, davacının gıda alanında “ŞAHİN” markalarını kullandığı dikkate alınarak bu malları konu alan 35/06 kapsamındaki perakendeciliğin iltibas yaratacağı, itiraza temel markalardaki “şahin” figüratif unsurunun kavramsal olarak markadaki “ŞAHİN” kelimesine olan vurguyu görsel, kavramsal olarak güçlendirdiği, itiraza konu markadaki “AK” ekinin de farklılaşmaya yeterli olmadığı, markadaki “HUKUK” ibaresinin düşük ayırt edicilikte bulunduğu, davacı markalarının gıda sektöründe özellikle “et” ürünlerinde tanınmış olduğu dikkate alındığında 35/06’daki gıda ürünlerini ilgilendiren mallarla alakalı iltibas riski bulunduğu, 35.01, 35.02, 35.03, 35.04, 35.05 hizmetlerin tüketicisi nazara alındığında bu hizmetler bakımında iltibasın oluşmayacağı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, TPMK YİDK.’nin 2016-M-2615 sayılı kararının 35/06 sınıfta yer alan gıda emtiası mağazacılığı hizmetleri yönünden kısmen iptaline, fazlaya dair istemlerin reddine karar verilmiştir.
Karara karşı davalılar vekillerince istinaf isteminde bulunulmuştur.
Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi ile aynı gerekçe davalılar vekillerinin istinaf istemlerinin esastan reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalı TPMK vekili ve diğer davalı asil temyiz etmiştir.
Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK’nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı TPMK vekili ve diğer davalı asilin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK’nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK’nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, istek halinde aşağıda yazılı 49,50 TL harcın temyiz eden davalılara iadesine, 17.02.2021 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.