YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2020/1785
KARAR NO : 2021/1963
KARAR TARİHİ : 03.03.2021
MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ
Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17.07.2018 tarih ve 2017/302 E. – 2018/298 K. sayılı kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen 05.03.2020 tarih ve 2018/2116 E. – 2020/321 K. sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalı Karaca Züccaciye A.Ş.’nin 2016/06096 nolu “Mutfak Eşyaları İçin Desen” başlıklı tasarım başvurusuna itirazlarının nihai olarak YİDK kararı ile reddedildiğini, başvurunun müvekkilinin 91/003841 numaralı “Kütahya porselen inci”, 93/005440 numaralı “inci” ve 2000/10838 numaralı “pearl” markalarının ve 02.07.2014 tarihinde “http://meetthemalones.com/we-have-a-name/” bağlantısından yayınlanan görselin aynısı olduğunu, davalının tasarım tescilinin yenilik ve ayırtedicilik kriterlerini haiz olmadığını, davalının müvekkiline ait markaların hükümsüzlüğü istemiyle davalar açtığını bu nedenle başvuruda kötü niyetli olduğunu ileri sürerek davalı TPMK YİDK’in 2017/T-537 sayılı kararının iptalini ve diğer davalı tasarımının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı … vekili, müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Diğer davalı şirket vekili, müvekkil şirketin özel bir formülasyon ile gerçek inci tozunu yemek takımları içerisinde kullanmayı başardığını, bu alanda dünyada ilk ve tek olduğunu, davacı şirketin sunduğu internet bağlantısında yayınlanan görselin, evlat edinme ile ilgili bir yazının altında kullanıldığını, bu kullanımın kamuya sunma niteliğini taşımadığını, yeniliğin belirlenmesinde tasarımın yeni bir ürüne uygulanıp uygulanmadığının gözetilmesinin gerektiğini, davaya konu tasarım ile davacıya ait 2000/10838 no’lu marka arasında görsel veya genel izlenim olarak herhangi bir benzerliğin bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
İlk derece mahkemesince, iddia, savunma, bilirkişi incelemesi ve dosya kapsamına göre; davalı tarafa ait 2016/06096 sayılı tescilli tasarımın yenilik ve ayırt edicilik kriterine sahip olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, davalı TPMK YİDK’nın 2017/T-537 sayılı kararının iptaline, 2016/06096 sayılı tasarımın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmiştir.
Karara karşı davalılar vekilleri tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.
Bölge Adliye Mahkemesi’nce; davalı şirkete ait 2016/06096 sayılı dava konusu tescilli tasarımın yenilik ve ayırt edicilik kriterine sahip olmadığını, mahkemece görüşüne başvurulan 28.05.2018 tarihli ikinci bilirkişi heyet raporunda ilk raporda incelenmeyen “www.shutterstock.com.tr” isimli internet sitesi incelenerek bu sonuca varıldığı, mutlak yenilik unsurunun mahkemece de re’sen nazara alınmasının gerektiği, ilk rapora itiraz eden davacının bildirdiği internet sitesinin incelerek sonuca varan ikinci bilirkişi raporunun hükme esas alınmasında bir isabetsizliğin bulunmadığı gerekçesiyle davalılar vekillerinin istinaf başvurularının HMK’nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.
Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK’nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalılar vekillerinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK’nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK’nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, istekleri halinde aşağıda yazılı 49,50 TL harcın temyiz eden davalılara iadesine, 03.03.2021 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.