Yargıtay Kararı 11. Hukuk Dairesi 2020/2059 E. 2021/2336 K. 11.03.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2020/2059
KARAR NO : 2021/2336
KARAR TARİHİ : 11.03.2021

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 7. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Gebze Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30.11.2018 tarih ve 2017/829 E. – 2018/1024 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi’nce verilen 22.01.2020 tarih ve 2019/1184 E. – 2020/51 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı vekili, dava dışı … davacı şirket tarafından Nakliyat Emtia Taşıma Sigorta Poliçesi ile sigortalı olduğunu, davalının dava dışı şirkete ait hidrolik giyotin makası emtiasının Kayseri’den İspanya’ya sevki işini üstendiğini, Erbil Uluslararası Transport Ltd. Şti.’nin fiili taşıyıcı olduğunu, taşıma sırasında araç üzerinde bulunan emtianın sağ şerit üzerine devrilmesi nedeni ile trafik kazası meydana geldiğini, kazada araç sürücüsünün kusurlu olduğunu, davacı şirket tarafından yaptırılan ekspertiz incelemesinde emtia pert kabul edilerek sigortalı … Makineye 22.02.2017 tarihinde 111.383,00 TL ödeme yapıldığını, yapılan ödeme ile davacı şirketin sigortalısının haklarına halef olduğunu ileri sürerek 111.383,00 TL’nin faizi ile birlikte davalılardan tahsiline, davalılara ait araç ve gayrimenkuller üzerine ihtiyati tedbir konulmasına karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili, trafik tespit tutanağının hatalı olduğunu, davacının hasarı yanlış kişiye ödediğini, davanın husumetten reddi gerektiğini, kötü ambalaj ve istif hatasından nakliyecinin sorumlu olmadığını, hasar nedeninin yeterli sabitleme ve istif yetersizliği olduğunu, malların gönderici firma elemanlarınca yüklendiğini ve istiflendiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, taşıma sırasında aracın dava dışı araç sürücüsü …’in sevk ve idaresinde iken araç üzerinde bulunan emtianın sağ şerit üzerine devrilmesi nedeni ile hasar oluştuğu, oluşan hasar için davacı … tarafından sigortalı … Makineye 22.02.2017 tarihinde 111.383,00.TL ödeme yapıldığı, taşıtanın % 50 ve taşıyıcı ile fiili taşıyıcının % 50 oranında kusurlu oldukları gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 55.691,50 TL maddi tazminatın 22/02/2017 tarihinden itibaren faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili istinaf etmiştir.
Sakarya Bölge Adliye Mahkemesince tüm dosya kapsamına göre, davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
HMK’nın 6763 sayılı Kanun’un 42. maddesi ile değişik 362/1-a maddesi hükmüne göre, Bölge Adliye Mahkemelerinin miktar veya değeri 40.000,00 TL’yi geçmeyen davalara ilişkin verdiği kararlar aleyhine temyiz yoluna başvurulamaz. Bu miktar, HMK’nın Ek 1. maddesi uyarınca, Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm tarihi itibariyle 72.080 TL’dir.
İlk derece mahkemesince davanın kısmen kabulü ile 55.691,50 TL maddi tazminatın faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmiş, karara karşı davalı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine Sakarya Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Buna göre, temyize gelinen miktar 55.691,50 TL olup, yukarıda anılan madde hükmüne göre temyiz sınırının altında kaldığı anlaşılmaktadır. HMK’nın 366. maddesi delaletiyle kıyasen uygulanması gereken aynı Kanunun 346/2. maddesi hükmü uyarınca, kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında Bölge Adliye Mahkemesince bir karar verilmesi gerekmekle birlikte, Yargıtay tarafından da bu yolda karar verilebileceğinden, davalı vekilinin kesin olan karara yönelik temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Sakarya Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükme yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE, HMK 372 maddesi gereğince işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 11.03.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.