YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2020/2284
KARAR NO : 2021/2715
KARAR TARİHİ : 22.03.2021
MAHKEMESİ :BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 13. HUKUK DAİRESİ
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 7. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 03.05.2018 tarih ve 2016/836 E- 2018/432 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi’nce verilen 25.12.2019 tarih ve 2018/1492 E- 2019/1890 K. sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin 20.09.2013 tarihinden itibaren İstanbul Ticaret Siciline …sicil numarasında kayıtlı davalı şirketin ortağı ve yetkilisi olduğunu, ancak resmî belgelerde şirketin ortağı gözüken müvekkilinin gerçekte şirketin çalışanı olup Temmuz/2016 itibariyle net maaşının 6.500,00 TL olduğunu, fiilen şirketin gerçek ortağı ve yetkilisinin … olduğunu, gerçekte müvekkilinin 18.07.2016 tarihinde şirketten ilişiğinin kesilmiş olmasına rağmen resmi belgelerde hala şirketin ortağı olarak gözüktüğünü, bu durumun hem müvekkilini, hem de üçüncü kişileri zarara uğratacağını, bu fiili durumun resmiyete geçirilmesi yönündeki talebinin şu ana kadar yerine getirilmediğini, TTK’nın 636. maddesinin 3. fıkrasına göre, haklı sebeplerin varlığı halinde her ortağın mahkemeden şirketin feshini isteyebileceğini ileri sürerek BPL Batı Proje ve Ağır Yük Lojistik Ltd. Şti.’nin infisahına karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı taraf, davaya cevap vermemiştir.
Mahkemece tüm dosya kapsamına göre; davalı şirketin İstanbul Ticaret Siciline …sicil numarası ile kayıt edilerek kurulduğu, kuruluşunun tescilinin 10.02.2011 tarihli ve 7749 sayılı Türkiye Ticaret Sicili Gazetesi’nde ilan olunduğu, şirketin kurucu ortaklarının … ile …olduğu, 2013 yılındaki hisse devirleri ile şirket sermayesinin tamamının davacı …’e ait olduğu, bu tarihten sonra şirketin tek ortağının … görüldüğü, şirketin sahibi ve tek ortağı olan davacı …’in tek başına şirketin feshi kararı alacağı ve şirketi tasfiye edebileceği, ayrıca şirkette davacının kendisinden başka hissedar olmadığından, haklı sebeple şirketin feshini talep etme imkanı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, karara karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.
Bölge Adliye Mahkemesince yapılan istinaf incelemesinde; davalı şirket tek ortaklı olduğundan TTK’nın 616/3 ve 636/1-b maddesi gereğince tek ortak alacağı bir kararla şirketi her zaman sona erdirebileceğinden davacının dava açmakta hukuki yararı bulunmadığı, davacının iddiasının ispatı halinde ise davacının davalı şirket ortağı olmadığından şirketin feshini talep etme hakkı olmayacağı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK’nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK’nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK’nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 22.03.2021 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.