YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2020/2338
KARAR NO : 2021/4230
KARAR TARİHİ : 29.04.2021
MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ
Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27.02.2018 tarih ve 2014/284 E- 2018/42 K. sayılı kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen 21.02.2020 tarih ve 2018/2041 E- 2020/229 K. sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davacının yıllardır motosiklet aküleri, elektrikli bisiklet aküleri, engelli araç aküleri, stasyoner ve traksiyoner tip aküler, kesintisiz güç kaynakları (UPS) aküleri, otomotiv, satış ve tamiri alanlarında faaliyet gösterdiğini, 2011/85569 tescil sayılı “DEEPPOWER” ve 2011/85597 tescil sayılı “VRLA” ibareli markaları bulunduğunu, “www.vrlaku.net”, “www.vrlaaku.com”, “www.deeppoweraku.net”, “www.deeppoweraku.com” isimli davalıya ait web sitelerinin davacıya ait ürün ve marka ismi ile birebir iltibas oluşturacak düzeyde benzerlik taşıdığını, davalı fiilinin davacının tanınmışlık ve ticari itibarını kullanarak haksız rekabet oluşturduğunu ileri sürerek haksız rekabetin tespiti ve önlenmesi ile 40.000.-TL maddi, 10.000.- TL manevi tazminata karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili, davalının otomotiv malzemeleri sektöründe faaliyet gösterdiğini, bilhassa akü alanında önemli atılımlar yaptığını, davacı şirketin yeni kurulduğunu, davacı şirket markasının tescil edilen mal ve hizmet sınıflarında cins ve çeşit belirten niteliği bulunduğunu, akünün bir çeşidini anlatan “VRLA” ibaresinin marka olarak kullanılamayacağını, davacı markası hakkında hükümsüzlük davası açtıklarını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalının faaliyet alanının aküler ve güç kaynaklarına yönelik olduğu, davacının “VRLA” markasının mahkeme kararıyla kısmen hükümsüz kılındığı, hükümsüz kılınan bir alanda marka kullanımının tecavüz oluşturmayacağı, ayrıca iddiaya konu www.vrlaku.net, www.vrlaaku.com alan adlarının faal olmadığı, buna karşın davalının www.deeppoweraku.com alan adındaki kullanımlarının davacının tescilli marka hakkından doğan haklarına tecavüz teşkil ettiği ve haksız rekabet yarattığı, maddi ve manevi tazminat şartlarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalı alan adındaki kullanımlarının davacının tescilli marka hakkından doğan haklarına tecavüz teşkil ettiği ve haksız rekabet yarattığının tespiti ile markaya tecavüz ve haksız rekabetin men ve refine, davacı markasının alan adında kullanımının engellenemesine (www.deeppoweraku.com), 3.163,29 TL maddi tazminat ve 3.500,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.
Kararı, taraf vekilleri istinaf etmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesince tüm dosya kapsamına göre, taraf vekillerinin istinaf başvurularının HMK’nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK’nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK’nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK’nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 286,77 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 29.04.2021 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.