YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2020/2460
KARAR NO : 2020/4146
KARAR TARİHİ : 15.10.2020
MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Kayseri 1. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 08.03.2017 tarih ve 2014/1432 E- 2017/189 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi’nce verilen 16.07.2018 tarih ve 2017/1289 E- 2018/1262 K. sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, 6100 sayılı Kanun’un 369. maddesi gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle dava dosyası için Tetkik Hakimi Dr. … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davacının temlik alacaklısı olduğunu, dava dışı temlik eden ile davalı arasında akdedilen araç satış sözleşmesi gereğince havale edilen satış bedelinin akdi ilişkinin gerçekleşmemesi nedeniyle iadesi için davalı hakkında ilamsız icra takibi başlatıldığını, davalının itirazı ile takibin durduğunu iddia ederek itirazın iptaline, takibin devamına ve % 20 oranında icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, temlik eden ile davalı arasında araç alım satımının bulunmadığını, gönderilen havalenin çeke ilişkin kısmi ödeme olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
İlk Derece Mahkemesince, temlik eden 50.000,00 TL’lik havale ödemesine ilişkin açıklamasında tır satış bedelinin yazıldığı, ancak ödemenin avans veya peşinat şeklinde yapıldığına dair bir açıklamanın yer almadığı, aksi belirtilmediği sürece havalenin mevcut bir borcun tediyesi amacıyla yapıldığının kabulü gerektiği, bunun aksini iddia eden davacının iddiasını yazılı delil ile ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hükme karşı davacı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.
Bölge Adliye Mahkemesince, davalının savunmasında davacının para gönderdiğini kabul ettiği ve ancak bu paranın tır satışı dolayısıyla değil, çekin kısmi ödemesi olarak gönderildiğini ifade ettiği, bu şekilde davalının bağlantısız bileşik ikrarda bulunduğu, bağlantısız bileşik ikrarın bölünebileceği gerçeği karşısında davalının, davacı tarafından gönderilen paranın başka bir nedenle gönderildiğini ispat etmesi gerektiği, davacının ise çekin tır satış bedeli olarak düzenlendiğini, çekte ara ciranta olarak yer alan kişilerin de aracı olduklarını, çekin bedeline karşılık aynı gün davaya konu havale ile tır satışına peşinat olarak yapıldığını, daha sonra çekin bankaya ibraz edilmeden ödendiğini, tır satışından vazgeçildiğini iddia ettiği, havalede tır satış bedeli açıklaması olduğundan aksini iddia eden davalının ispatla yükümlü olduğu, ancak ilk derece mahkemesince ispat yükünün tayininde yanılgıya düşüldüğü, davalının tır satışını kabul etmediği, savunmalarını da ispat edemediği, davacı tarafından yapılan havalenin bedelsiz kaldığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, itirazın iptaline, takibin 50.000,00 TL üzerinden devamına ve davacı yararına % 20 oranında icra inkar tazminatına karar verilmiş, işbu karara karşı davalı vekilince temyiz yoluna başvurulmuştur.
SONUÇ: Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle muhakeme hukukuna uygun bulunan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi’nin 2017/1289 esas ve 2018/1262 karar sayılı ve 16.07.2018 tarihli kararının ONANMASINA, dosyanın Kayseri 1. Asliye Ticaret Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 2.525,73 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 15.10.2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.