YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2020/2475
KARAR NO : 2020/3685
KARAR TARİHİ : 30.09.2020

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Adana 2. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 22.12.2017 tarih ve 2015/982 E- 2017/1530 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi’nce verilen 19.07.2018 tarih ve 2018/402 E- 2018/533 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
HMK’nın 366/1 maddesi yollamasıyla HMK’nın 346/1 maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemesi’nce verilen kesin bir karara karşı yapılan temyiz isteminin bu mahkeme tarafından reddine karar verilmesi gerekir.
Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9.Hukuk Dairesi’nin 2018/402 esas ve 2018/533 karar sayılı ve 19.07.2018 tarihli kararı ile; davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, işbu karar davacı vekilince temyiz edilmiştir. Dava tazminat davası olup, talep edilen ve mahkemece reddedilen tutar 10.000.- TL’dir. İstinaf kararlarında temyiz kesinlik sınırı yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2018 yılı için 47.530,00 TL’dir.
Temyize konu edilen miktarın 10.000.- TL olması nedeniyle 19.07.2018 tarihli karar kesin niteliktedir.
Yargıtay İçtihatı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’nun halen HMK’nın döneminde de geçerli olan 01.06.1990 gün 1989/3 esas, 1990/4 karar sayılı İçtihatı, HMK’nın 366’ncı madde yollamasıyla, HMK’nın 352/1-b ve 2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40/2-3 madde hükümleri uyarınca Yargıtay’ca yapılan ön inceleme aşamasında bölge adliye mahkemeleri ve yerel mahkemelerce verilen kararların temyiz harç ve giderlerinin süresinde yatırılmaması, yasal süre geçtikten sonra temyiz edilmesi veya temyiz kabiliyetinin bulunmaması halinde dosyanın Yargıtay’a gönderilmesi halinde Yargıtay’ca dosya geri çevrilmeksizin doğrudan doğruya temyiz isteminin reddine karar verilebilir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz isteminin mahkeme hükmünün kesin olması nedeniyle REDDİNE, dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 30.09.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.