YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2020/2614
KARAR NO : 2020/4023
KARAR TARİHİ : 12.10.2020
MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 17. HUKUK DAİRESİ
Taraflar arasında görülen davada İzmir 3. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 23.05.2017 tarih ve 2016/665 E- 2017/619 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi’nce verilen 03.10.2018 tarih ve 2017/1474 E- 2018/1273 K. sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalı tarafından davacılar aleyhine 119.500,00 TL bedelli kambiyo senedinden dolayı başlatılan takipten 2 gün önce 100.000,00 TL’nin senet alacaklısı gözüken … hesabına ödendiğini, bu ödemenin davalı …’un dava dışı Efes Pazarlama ile aralarındaki ticari ilişkiye istinaden verdiği talimat doğrultusunda dava dışı şirket tarafından davalının hesabına yatırıldığını, buna rağmen senedin tamamının takibe konu edildiğini belirterek, takip konusu senedin 100.000,00 TL’lik kısmı yönünden davacıların borçlu olmadığının tespitine ve davalı aleyhine %20 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacılardan … ile davalının eşi olan ve alacağını davalıya temlik eden dava dışı Ayşe Torun arasındaki adi ortaklığının feshinden dolayı 50.000 Euro’dan kaynaklanan alacağa istinaden 100.000,00 TL’nin havale edildiğini, bunun dışında ayrıca davalının davacıya borç verdiği 119.500 TL’lik bir alacağının olduğunu ve bunun senede özgülendiğini, davalının ödediği 100.00000 TL’nin senede ilişkin olduğuna dair bir kaydın da olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.
İlk derece mahkemesince yapılan yargılama sonunda kural olarak havalenin mevcut borcun ödenmesi için yapılacağı, davacının delil olarak dayandığı havale dekontunda başka bir amaç ile ödeme yapıldığına dair şerh bulunmadığı ve havale tarihinin takibe konu senedin tanzim ve vade tarihlerinden sonra olduğu, bunun havalenin davaya konu senede yönelik yapıldığının bir karinesi olduğu, aksinin davalı tarafından ispat edilemediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hükme karşı davalı vekilince istinafa başvurulmuştur.
Bölge adliye mahkemesince, davacının davalının eşine herhangi borcu bulunmadığı ve borçsuz bir şekilde adi ortaklığın sonlandırıldığı, kıymetli evrak ilişkisinden kaynaklanan menfi tespit davalarında borç ikrarı anlamı taşıyan bonodan dolayı alacaklının alacağını ispat etmesi zorunluluğu bulunmadığı ancak davalı tarafça bononun illetten bağımsız olduğu yönünde bir savunma ileri sürülmeyip davacı tarafça yapılan EFT ödemesinin dava dışı eşiyle davacı arasındaki iş ilişkisinden oluştuğu yönündeki savunması ve davacı taraf ile takibe konu bono dışında başkaca bir alacak verecek ilişkisi olmadığına yönelik herhangi bir iddiada bulunmaması karşılığında ispat külfetinin yer değiştirdiği, ispat yükü kendisinde olan davalının yapılan ödemenin eşinin iş ortaklığından kaynaklı davacıdan alacağına ilişkin olduğu yönündeki savunmasını usulünce ispatlayamadığı, yapılan banka EFT’sinin havale hükmünde olup kural olarak bir borcun ödenmesine yönelik olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle muhakeme hukukuna ve maddi hukuka uygun bulunan hükmün ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine iadesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 5.123,25 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 12.10.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.