YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2020/2749
KARAR NO : 2021/2165
KARAR TARİHİ : 08.03.2021

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı Borçka Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 07.06.2013 gün ve 2012/314- 2013/234 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesinin davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
Karar tarihinde yürürlükte bulunan HUMK 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun ile değişik 427/2. maddesi hükmüne göre, miktar veya değeri 1.000,00 TL’yi geçmeyen taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar kesindir. Bu miktar, karar tarihi olan 07.06.2013 tarihi itibariyle 1.820,00 TL’dir. Davacı vekili, davalı tarafından aleyhine başlatılan ilamsız icra takibinin dayanağı olan tarımsal krediler ikraz sözleşmesine imza atmadığını, alacaklı kuruma herhangi bir borcunun olmadığını, hiç bir zaman kredi kullanmadığını ileri sürerek borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece, yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, takibe dayanak kredi sözleşmesinden dolayı borçlu olunmadığının tespitine karar verilmiştir. Bu durumda, kabul edilen dava değeri, yukarıda anılan madde hükmüne göre davalı yönünden temyiz sınırının altında kalmaktadır. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün, 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden, davalı vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıdaki bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 08.03.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.