YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2020/3777
KARAR NO : 2021/2266
KARAR TARİHİ : 10.03.2021
MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Manavgat 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 24.04.2019 tarih ve 2017/158 E. – 2019/175 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davacı tarafından, davalı – borçlu aleyhine Manavgat 3. İcra Müdürlüğü’nün 2015/2342 sayılı dosyası ile icra takibi başlatılmış olduğunu, davalı – borçlunun takibe konu borcun tamamına ve ferilerine itiraz etmiş olup, takibin durdurulmuş olduğunu, icra takibine konu alacağın dayanağını, takip talebinde belirtilen muhtelif tarih ve miktarlı yemek bedeli karşılığı düzenlenen faturalar ve cari hesap ilişkisi teşkil etmekte olduğunu, fazlaya ilişkin tüm dava ve talep hakları saklı kalmak kaydıyla davalı-borçlunun itirazının iptaline, takibin devamına, haksız ve kötü niyetli itiraz nedeniyle davalı-borçlunun %20 inkar tazminatına mahkumiyetine, yargılama giderlerinin ve vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, taraflar arasında ticari ilişki bulunduğunu, davalı müvekkili şirketin, davacıya herhangi bir borcunun bulunmadığından davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre davacı taraf, davalıya yemek hizmeti sağladığını ancak fatura bedelinin ödenmediğini iddia ettiği ancak fatura düzenlenip gönderilmesi tek başına alacağın kanıtı olarak değerlendirilemeyeceği, faturaya konu yemek hizmetinin davalıya teslim edildiğinin ispat yükümlülüğü davacıya ait olduğu, davacının alacağını ispatlayan yazılı belge bulunmadığı gibi delil başlangıcı niteliğinde belge de bulunmadığından, faturada belirtilen yemek hizmetinin davalıya verildiğinin davacı tarafça ispatlanamadığı, yemin deliline de dayanılmadığından davanın reddine karar verilmiştir,
İş bu karara karşı davacı vekili tarafından temyiz kanun yoluna başvurulmuştur.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre ve özellikle davacı defterlerini inceleyen bilirkişi raporunda davacının davalıya yönelik faturanın peşin ve nakit alındığı hususunun defterlerinde kayıtlı olmasına göre davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 14,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 10.03.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.