YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2020/3795
KARAR NO : 2021/3036
KARAR TARİHİ : 29.03.2021
MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Şanlıurfa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 16.05.2019 tarih ve 2018/49 E. – 2019/338 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davacı ile davalı arasında Suriye’ye ihraç için 6.000 ton çimento satışı konusunda anlaşmaya varılmış olmasına rağmen 5.500 tonun teslim edilmediğini, bu nedenle davacının 5.500 ton çimentoyu yurt dışına ihraç edemediğini ileri sürerek, davacının uğramış olduğu zararın tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, taraflar arasında yazılı bir sözleşme bulunmadığını, proforma faturanın bir nevi teklif mektubu olduğunu, 500 tonluk kısım için bedel ödenmesi üzerine bu kadarlık kısım yönünden sözleşmenin tamamlanmış bulunduğunu, davacının 5.500 tonluk mal için bir ödeme yapmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, 500 ton çimento bedelinin ödendiği ancak dava edilen 5500 ton çimentoya dair faturanın proforma fatura olup, malın teslimine ya da sözleşmenin kurulmuş olduğuna dair hüküm içermediği, ilgili faturanın teklif mektubu niteliğinde olduğu, davacı tarafça da malın teslimi hususunda herhangi bir ihtarname bulunmadığı, proforma faturanın yalnızca teklif mektubu niteliğinde olduğu taraflar arasında geçerli bir sözleşmenin olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacının bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 14,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 29.03.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.