YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2020/4014
KARAR NO : 2021/3856
KARAR TARİHİ : 20.04.2021
MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Denizli Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 28.03.2019 tarih ve 2017/126 E. – 2019/352 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacılar vekili, davacılardan …’nın davalı bankadan kredi kullandığını, diğer davacıların krediye müşterek borçlu müteselsil kefil olduklarını, kullanılan bu kredinin tamamen ödendiğini, davalı banka tarafından ikinci defa kredi kullanıldığı gerekçesiyle takip başlatıldığını, 9.000,00 TL tutarındaki bu kredinin davacı …’nın bilgileri kullanılarak 3.kişi tarafından çekilmiş olduğunu ileri sürerek, davacıların Denizli 7. İcra Müdürlüğü’nün 2010/5258 sayılı takip dosyası nedeniyle borçlu olmadıklarının tespitine ve kötüniyet tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, kredinin davacının talebiyle kullandırıldığını, borcun ödenmemesi üzerine hesap kat edilerek takibe geçildiğini belirterek davanın reddini istemiştir.
Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama ve tüm dosya kapsamına göre, davalı bankanın söz konusu kredi sözleşmesi uyarınca davacı asil borçlu …’ya kredi kullandırmış olduğu, davacı tarafından makbuz üzerindeki imzanın kendisine ait olmadığı iddiasında bulunulmuş ise de, yapılan imza incelemesi sonucunda makbuz üzerindeki imzanın davacı asıl borçluya ait olduğunun tespit edildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Karara karşı davacılar vekili tarafından temyiz kanun yoluna başvurulmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 14,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 20.04.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.