YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2020/4038
KARAR NO : 2021/3030
KARAR TARİHİ : 29.03.2021
MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Alanya 4. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 27.11.2019 tarih ve 2018/143-2019/325 sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davacının davalıya sattığı mallar için fatura düzenlediğini ve malların teslim edildiğini, fatura bedelinin ödenmemesi üzerine Antalya 13. İcra Müdürlüğünün 2011/9876 esas sayılı dosyası ile icra takibi başlatıldığını, davalının başlatılan takibe haksız itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptalini ve davalı aleyhine icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, takibe konu fatura konusu olan malların davalıya teslim edilmediğini belirterek, davanın reddi ve kötüniyet tazminatına karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacı tarafından sunulan kendisine ait ticari defterler ve bu defterlere göre yapılan bilirkişi incelemesi neticesinde düzenlenen raporun da ispat için yeterli olmadığı, davacının, iddiasını ispat etmek üzere başka bir belge sunmadığı, tanık ve yemin delillerine de dayanmadığı gerekçesiyle davanın ve kötüniyet tazminatının reddine karar verilmiştir.
Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Hükme esas alınan bilirkişi raporundan dava konusu faturanın davalı defterinde kayıtlı olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece bu sebeple ispat yükünün davalıya geçtiği gözetilerek, varsa ödemeye dair savunma ve delilleri toplanıp varılacak uygun sonuca göre karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin kabulüyle, kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 29.03.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.