YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2020/4288
KARAR NO : 2021/1750
KARAR TARİHİ : 25.02.2021

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 11. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 24.12.2015 gün ve 2014/1404-2015/963 sayılı kararı onayan Daire’nin 19.11.2019 gün ve 2019/349-2019/5205 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Davacılar vekili, taraflar arasında akdolunan satış anlaşması kapsamında müvekkilinin davalı yanca üretilen ve Hollanda’ya gönderilen radyatörlerin dağıtımını yaptığını ve bu edimi karşılığında komisyon aldığını davalı şirketin sözleşme hükümlerine aykırı şekilde akdi feshetmiş ise de anılan sözleşmenin 5. maddesi uyarınca sözleşme sona erdikten sonra da davalının beş yıl süreyle komisyon ödemede yükümlülüğü bulunduğunu ve bu davada davalının herhangi bir ödemede bulunmaması sonucu müvekkilinin zarara uğradığını belirterek fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 100.000 Euro’nun reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Dava devam ederken davacılardan …’nun ölümü üzerine mirasçıları davaya dahil olmuştur.
Davalı vekili, davacı yanın sözleşme hükümlerine aykırı davranarak mal satımından elde ettiği tutarları davalıya ödememesi üzerine haklı nedenle akdin fesholunduğunu, böylece davacının davalıdan talep edebileceği bir alacağı bulunmadığını bildirerek, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın reddine dair verilen kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine karar Yargıtay (Kapatılan) 19. Hukuk Dairesi’ne onanmıştır.
Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE,
aşağıda yazılı bakiye 10,30 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 520,95 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacıdan alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 25.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.