YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2020/4318
KARAR NO : 2021/1060
KARAR TARİHİ : 10.02.2021

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İzmir 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 10.05.2018 gün ve 2017/1058-2018/638 sayılı kararı onayan Daire’nin 26.11.2019 gün ve 2018/2943-2019/5312 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı vekili, davalı firmanın mobilya üreticisi olduğunu, davacının ise davalının acentesi olan Verim A.Ş. aracılığıyla davalıya ait ürünleri alarak satışa sunduğunu, davalı firmanın düzenlediği araba hediyeli kampanya doğrultusunda davacının davalı firmanın acentesi olan Verim A.Ş.’ye çekler vererek hediye araç almaya hak kazandığını ve taraflar arasında düzenlenen protokol ile aracın davacıya teslim edildiğini, ancak davacının teslim ettiği çekler karşılığında mal teslim edilmediğini, davalının acentesi olan Verim A.Ş.nin davacıya ait bir kısım çeki cirolayarak 3. kişilere devrettiğini, bu nedenle davacının ödemeler yaptığını, davalının acentesinin tüm işlemlerinde sorumlu olduğunu ileri sürerek 19 adet çek karşılığı ödenen 132.963,00 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmesi talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, Verim A.Ş.’nin davalının acentesi olmadığını, davacı ile Verim A.Ş. arasındaki hukuki ilişkinin davalının sorumluluğunu doğurmayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine dair verilen kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine karar Yargıtay (Kapatılan) 19. Hukuk Dairesi’nce onanmıştır.
Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 10,30 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 520,95 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacıdan alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 10.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.