Yargıtay Kararı 11. Hukuk Dairesi 2020/4416 E. 2021/6851 K. 06.12.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2020/4416
KARAR NO : 2021/6851
KARAR TARİHİ : 06.12.2021

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 14. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 14.12.2017 tarih ve 2014/279 E- 2017/1445 K. sayılı kararın davacı vekili ve davalılar …, …, … ve … vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf istemlerinin ayrı ayrı esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi’nce verilen 12.12.2019 tarih ve 2018/1348 E- 2019/1608 K. sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalılar …, …, … ve … vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalı Bayındır İnş.. A.Ş. ile Kentbank A.Ş arasında muhtelif tarihlerde diğer davalılarının müteselsil kefili olduğu genel kredi sözleşmeleri imzalandığını ve bu sözleşmelere istinaden bir kısım kurumlara 6 adet teminat mektubu verildiğini, belirtilen teminat mektuplarına ilişkin komisyon alacaklarının ödenmemesi üzerine davalılar aleyhine giriştikleri takibin itiraz üzerine durduğunu ileri sürerek, itirazın iptaline ve icra inkar tazminatının davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalılar, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
İlk derece mahkemesince, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kısmen kabulüne ve takibe yapılan itirazın kararda gösterilen miktarlar bakımından kısmen iptaline ve 130.733,38 TL icra inkar tazminatının davalılardan tahsiline karar verilmiştir.
Karara karşı, davacı vekili ve davalılar …, …, … ve … vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.
İstinaf mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, davacı ve bir kısım davalılar vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili ve davalılar …, …, … ve … vekili temyiz etmiştir.
1-) HMK’nın 6763 sayılı Kanunun 42. maddesi ile değişik 362/1-a maddesi hükmüne göre, Bölge Adliye Mahkemelerinin miktar veya değeri 40.000,00 TL’yi geçmeyen davalara ilişkin verdiği kararlar aleyhine temyiz yoluna başvurulamaz. Bu miktar, HMK’nın Ek 1. maddesi uyarınca, Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm tarihi itibarıyla 58.800,00 TL’dir. Dava, itirazın iptali istemine ilişkin olup, ilk derece mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karara karşı davacı ve bir kısım davalılar vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusu ise bölge adliye mahkemesince esastan reddedilmiştir. Davacı vekilince, bölge adliye mahkemesinin anılan kararına karşı temyize başvurulmuşsa da reddedilen tutarın yukarıda belirtilen Yasa hükmüne göre, temyiz kesinlik sınırının altında kalıp, temyizi kabil olmadığı anlaşılmaktadır. Bu itibarla, 6100 sayılı HMK’nın 366. maddesi delaletiyle kıyasen uygulanması gereken aynı Kanunun 346/2. maddesi hükmü uyarınca, kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında Bölge Adliye Mahkemesince bir karar verilmesi gerekmekle birlikte, Yargıtay tarafından da bu yolda karar verilebileceğinden, davacı vekilinin temyiz isteminin miktar bakımından reddine karar vermek gerekmiştir.
2-) Bir kısım davalılar vekilince ileri sürülen temyiz itirazlarının incelenmesine gelince, yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK’nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin miktardan reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalılar …, …, … ve … vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK’nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK’nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 33.476,98 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılar …, …, … ve …’tan alınmasına, 06/12/2021tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.