Yargıtay Kararı 11. Hukuk Dairesi 2020/473 E. 2021/3621 K. 13.04.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2020/473
KARAR NO : 2021/3621
KARAR TARİHİ : 13.04.2021

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09/06/2010 gün ve 2009/151 – 2010/271 sayılı kararı onayan Daire’nin 11.11.2019 gün ve 2019/143 E. – 2019/7067 K. sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili şirketin 05, 29, 30, 32 ve 35. sınıflarında tescilli “ETİ” ibareli markaların sahibi olduğunu, davalı şirketin 2007/28520 kod numarası ile “ETU” ibaresini 35, 41 ve 42. sınıfta yer alan emtia için tescil başvurusunda bulunduğunu, başvuruya yaptıkları itirazın TPMK YİDK’ca nihai olarak reddedildiğini, oysa davalı şirket markasının tescili halinde müvekkiline ait “ETİ” ibareli markaları ile karışıklığa yol açacağını taraf markalarının ilişkin olduğu emtianın da aynı olduğunu, müvekkiline ait “ETİ” ibareli markaların tanınmış olduğunu, markanın başka sınıflarda tescili halinde bile müvekkiline ait markanın tanınmışlığından yararlanabileceğini ileri sürerek, TPMK YİDK’nın 17.04.2009 tarih ve 2009-M-1245 sayılı kararının iptaline, markanın tescil edilmesi halinde hükümsüzlüğünün tespiti ile markalar sicilinden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekilleri, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.
Bu kez davacı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 31,10 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 520,95 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacıdan alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 13.04.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.