Yargıtay Kararı 11. Hukuk Dairesi 2020/5194 E. 2021/4984 K. 10.06.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2020/5194
KARAR NO : 2021/4984
KARAR TARİHİ : 10.06.2021

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 11. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Antalya 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 07.11.2018 tarih ve 2017/526 E. – 2018/706 K. sayılı kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi’nce verilen 11.11.2019 tarih ve 2019/224 E.- 2019/2131 K. sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi duruşmalı olarak davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, duruşma için belirlenen 07.06.2021 günü hazır bulunan davacı vekili Av. … ile davalılardan Kosifler Oto… A.Ş. vekili Av…. ile davalılardan Borusan Otomotiv… A.Ş. vekili Av….dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davacının, davalı Kosifler… A.Ş’den diğer davalı Borusan … A.Ş.’nin ithalatçısı olduğu aracı satın aldığını, aracın kullanımından sonra çeşitli arızalar nedeniyle defalarca servise götürülmek zorunda kalındığını, davacının araçtan beklediği faydayı sağlayamadığını, aracın gizli ayıplı olduğunu, aracın son arıza için servise bırakıldığı tarihten itibaren 30 gün geçmesine rağmen arızanın giderilemediğini ileri sürerek, aracın ayıpsız misli ile değiştirilmesini, mümkün olmaması halinde aracın değerinin faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı şirketler vekilleri ayrı ayrı, dava konusu aracın ayıplı olmadığını, ayıp mevcut olsa bile süresinde ihbarda bulunulmadığını, davacının ücretsiz onarım hakkını kullandığını, misli ile değişim talebinde bulunamayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.
İlk derece mahkemesince yapılan yargılamada, alınan bilirkişi raporuna göre davacının satın aldığı araçta aracın teslim tarihinden sonra meydana gelen arızaların kullanım hatasından kaynaklanmadığı, üretim hatasından kaynaklandığı, araçtaki bu ayıbın gizli ayıp niteliğinde olduğu, araçta en son meydana gelen arızanın 30 iş gününden fazla bir sürede tamirinin yapıldığı, bu nedenle garanti şartları gereğince dava konusu aracın misli ile değiştirilmesinin yerinde olacağı, aracın tüm servis, bakım ve tamirlerinin davacı tarafça süresinde ve yetkili serviste yaptırıldığı, buna göre davacının muayene ve ihbar yükümlülüklerini de yerine getirmiş olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu aracın ayıpsız misli ile değiştirilmesine karar verilmiş, hüküm davalılar vekilleri tarafından ayrı ayrı istinaf edilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesince yapılan yargılama neticesinde, davacıya satılan ve teslim edilen otomobilin gizli ayıplı olduğu ve dava tarihine kadar bir çok defa arıza yaptığı, her arızanın davalıların yetkili servisleri tarafından giderildiği, bu durumun ayıp ihbarı anlamına geldiği ve ihbarların süresinde olduğunun kabulu gerektiği, davacının araçta onarım yaptırmış olmasının aracın ayıpsız misli ile değiştirilmesi talebinde bulunamayacağı anlamına gelmediği gerekçesiyle davalıların istinaf isteminin ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiş, hüküm davalılar tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.
Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK’nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalılar vekillerinin temyiz istemlerinin ayrı ayrı reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK’nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK’nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, takdir olunan 3.050,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye18.418,64 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı Kosifler Oto Servis ve Tic. A.Ş.’den alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 18.463,53 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı Borusan Otomotiv İth. ve Dağıtım A.Ş.’den alınmasına, 10.06.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.