YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2020/5403
KARAR NO : 2021/5613
KARAR TARİHİ : 21.09.2021

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Nazilli 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 12.02.2020 tarih ve 2018/570 E. – 2020/57 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalının davacı aleyhine icra takibine geçtiğini, takibe konu senetteki keşideci imzasının davacıya ait olmadığını ileri sürerek, davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine, davalı aleyhine tazminata hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, takibe konu senetteki imzanın davacıya ait olduğunu belirterek, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılamada, Güzel Sanatlar Fakültesi Öğretim Üyeleri tarafından tanzim olunan 25.12.2019 tarihli bilirkişi kurulu raporuyla, inceleme konusu belgede yer alan … adına atılı imzaların …’ın eli ürünü olmadığı tespit edildiğinden, davanın kabulüne, Nazilli 2. İcra Müdürlüğü’nün 2012/3382 E. sayılı dosyasında davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine, 17.928,40 TL’nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davalı aleyhine kötüniyet tazminatına hükmedilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.123,43 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 21.09.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.