YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2020/5783
KARAR NO : 2021/3578
KARAR TARİHİ : 12.04.2021
MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 23.02.2016 tarih ve 2015/88-2016/14 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalının “kahvelota” ibareli markasının 30. emtia sınıfında adına tescili için TPMK MDB’ye başvurduğunu, ancak başvuru konusu markanın davalıya ait tescilli ve tanınır markalar olan “biscolata”, “meyvolata”, “fruttolata”, “fruitolata” ibareli markalarla ayırt edilemeyecek kadar benzer olduğunu, bu nedenle davacı tarafından marka başvurusuna itiraz edildiğini, ancak hem TPMK MDB hem de TPMK YİDK tarafından davacının itirazlarının reddine karar verildiğini, bu kararın usulsüz olduğunu ve başvuru konusu markanın, davacıya ait markalarla iltibasa yol açacağını belirterek, dava konusu TPMK YİDK kararının iptaline, markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı … vekili, davalının kahve ve çikolatayı birleştirerek öncelikle evde, sonrasında ise profesyonel olarak kahve yaptığını, dava konusu markanın 30. emtia sınıfında başvurusunun yapıldığını, ancak ürünün bir kahve çeşidi olduğunu, davacının markalarının kahve markaları olmadığını, bu nedenle başvuru konusu marka ile davacının adına tescilli markalarının karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece yapılan yargılamaya göre, başvuru kapsamındaki çekişmeli mal ve hizmetlerin, “makul seviyede bilgilenmiş, özenli ve dikkatli” ortalama tüketiciler yönünden benzer olmadıkları gibi, işitsel, görsel, kavramsal olarak ve genel izlenim itibariyle de karıştırılmaları riski bulunacak düzeyde benzer olmadıkları, 556 sayılı KHK’nın 8/1-b uyarınca başvuru konusu markanın tesciline engel teşkil edecek şartların bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına,12.04.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.