YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2020/5949
KARAR NO : 2021/5278
KARAR TARİHİ : 22.06.2021
MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 23. HUKUK DAİRESİ
Taraflar arasında görülen davada Kayseri 2. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 22.05.2019 tarih ve 2017/953 E. – 2019/481 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi’nce verilen 11.12.2019 tarih ve 2019/2288 E. – 2019/1997 K. sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, bazı noksanlıkların ikmali için mahalline gönderilen dosyanın eksikliklerin giderilmesinden sonra gönderildiği anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, takip alacaklısı Sümer Varlık Yönetim A.Ş. tarafından dava dışı takip borçluları … ve Özpoyraz Yatak Sünger ve Kanepe Nakliyat Sanayi Tic A.Ş. aleyhine Kayseri 8. İcra Dairesi’nin 2015/20420 sayılı dosyası ile yapılan takipte davacı şirket nezdinde doğduğu iddia edilen alacak için haciz ihbarnameleri gönderildiğini, ancak davacının dava dışı borçlulara herhangi bir borcunun bulunmadığını ileri sürerek İcra ve İflas Kanunu’nun 89’uncu maddesinin beşinci fıkrası uyarınca borçlu bulunmadığının tespitine ve haksız işlemleri nedeniyle davalının dava değerinin %20’sinden aşağı olmamak üzere kötü niyet tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacının yasal süresi içinde haciz ihbarnamelerine itiraz etmediğini ve borcun zimmetinde sayıldığını, davanın açılmasına da davalının sebebiyet verdiğini bildirerek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece tüm dosya kapsamına göre, dava dışı takip borçlularının davacı şirkete herhangi bir borcunun bulunmadığının saptandığı gerekçesiyle davanın kabulüne, davacının tazminat talebinin reddine, davalının davanın açılmasına sebebiyet vermemesi nedeniyle davacı tarafından yargılama boyunca yapılmış olan yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına, davanın niteliği gereği davacı lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına karar verilmiş, hükme karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.
Bölge Adliye Mahkemesince, davacı vekilinin yargılama gideri ve vekalet ücretine yönelik istinaf başvurusu yönünden davanın kabulü halinde davacı yararına yargılama giderlerine ve vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b.2 düzenlemesi uyarınca kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, kararın düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesine, davanın kabulü ile davacının Kayseri 8. İcra Dairesi’nin 2015/20420 sayılı dosyasında takibe konulan alacak nedeni ile davalıya borçlu olmadığının tespitine, davacının tazminat talebinin İcra ve İflas Kanunu’nun 89’uncu maddesi uyarınca reddine, yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacı yargılamada kendisini vekille temsil ettirdiğinden AAÜT uyarınca takdir olunan vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.
Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK’nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalının temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK’nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK’nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 22.06.2021 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.