YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2020/597
KARAR NO : 2022/8671
KARAR TARİHİ : 05.12.2022

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30.04.2018 gün ve 2017/346 – 2017/599 sayılı tavzih talebinin reddine dair ek kararı onayan Daire’nin 09.09.2019 gün ve 2018/3703 – 2019/5095 sayılı kararı aleyhinde davacılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Davacılar vekili, müvekkillerinin üyesi olduğu Banka Mağdurları Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Derneği ile … ve diğer firmalar arasında 09.02.2001 tarihli protokolün imzalandığını, davalı Üçem Taah. Yatırım Konsersiyumu A.Ş.’nin Yurtbank A.Ş. Merkez Şubesi’ndeki 4.850.000 USD’nin alacaklılara temlik edildiğini, itfaya ilişkin taahhütün yerine getirilmediğini ileri sürerek, 4.693.564,11 USD asıl alacak ve 8.260.673,54 USD işlemiş faizin davalılardan tahsilini talep ve dava etmiş, sonradan 27.01.2012 tarihli dilekçesi ile protokol yanında off-shore zedeler hakkında haksız ve hukuka aykırı eylemlerin gerçekleşmesi nedeniyle ıslah talepleri doğrultusunda taleplerinin kabul edilmesini istemiş, 11.07.2013 tarihli dilekçesi ile alacaklarına temerrüt tarihinden itibaren avans faizi uygulanması talebinde bulunmuştur.
Davalılar vekilleri, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davalı TMSF hakkındaki davanın dava şartı yokluğu nedeniyle reddine, diğer davalılar hakkında daha önce verilmiş olan hüküm Yargıtayca onanmak suretiyle kesinleştiğinden bu davalılar hakkında yeni bir hüküm tesisine yer olmadığına karar verilmiştir.
Davacılar vekili, mahkemece bozmadan önce verilmiş olan 26.05.2014 tarih, 2011/320 Esas- 2014/142 Karar sayılı ilama karşı tavzih talebinde bulunmuş, mahkemece verilen ek kararla, HMK’nın 305/2. maddesi uyarınca, hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçların tavzih yoluyla sınırlandırılamayacağı, genişletilmeyeceği ve değiştirilmeyeceği gerekçesiyle talebin reddine karar verilmiştir.
Tavzih talebinin reddine dair verilen ek kararın davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizce kararın onanmasına karar verilmiştir.
Bu kez, davacılar vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacılar vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 75,80 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 709,50 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacılardan alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 05.12.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.