YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2020/6565
KARAR NO : 2021/7024
KARAR TARİHİ : 09.12.2021
MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ
TÜRK MİLLETİ ADINA
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 16.11.2017 gün ve 2017/399 – 2017/945 sayılı kararı onayan Daire’nin 11.06.2020 gün ve 2019/3258 – 2020/2809 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı vekili, İktisat Bankası eski genel müdürü olan …’a bankadan ayrılırken tazminat ve başarı primi olarak 136.000 USD’lik ödeme yapıldığını, bu ödemenin personel alacaklar hesabı kullanılarak yapılması suretiyle vergi yükümlülüğünden kaçınılmak istendiğinin anlaşıldığını, bu şekilde ödeme yapılması nedeniyle müvekkilinin ceza ödemek zorunda kaldığını, bu işlemlerin banka eski yönetim kurulu üyesi …, eski yönetim kurulu üyesi ve genel müdür yardımcısı … ve muhasebe müdürü Halil Sönmezer’in bilgisi ve talimatları dahilinde yapılması nedeniyle davalıların sorumlu bulunduğunu ileri sürerek 28/07/2005 tarihi itibarıyla 218.727,15 TL olan banka zararının 28/07/2005 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekilleri, zamanaşımı definde bulunmuş, esasa ilişkin olarak ise müvekkillerinin sorumluluklarının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemişlerdir.
Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama, toplanan delillere göre, mahkemenin 11.10.2010 tarihli ilk kararının davalı … yönünden kesinleştiği gerekçesiyle, davalı … aleyhine açılan davanın reddine, davacı tarafından davalı …’e karşı açılan davada mahkemece ilk verilen karar kesinlemiş olmakla yeniden karar verilmesine yer olmadığına, davalı … aleyhine açılan davanın kısmen kabulü ile 2.350,02 TL tazminatın 20.09.2000 tarihinden itibaren işleyecek değişen oranlarda yasal reeskont faizi ile bu davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine dair verilen kararın davacı vekili ve davalı … tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizce onanmıştır.
Davacı vekili bu kez karar düzeltme talebinde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, davacıdan harç ve ceza alınmasına yer olmadığına, 09/12/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.