YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2020/8302
KARAR NO : 2022/1369
KARAR TARİHİ : 01.03.2022
MAHKEMESİ : FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 13.02.2020 tarih ve 2019/378 E. – 2020/41 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalı şirketin 29., 30. ve 32. sınıfları kapsayan 2009/59333 sayılı “Nusland BONNUS + şekil” ibareli marka başvurusunda bulunduğunu, müvekkilinin diğer davalı TPMK nezdinde “BONUS” esas unsurlu markaları ile itirazda bulunduğunu, itirazın reddedildiğini, kurum kararının yerinde olmadığını, markaların karışıklığa sebep olacak derecede benzer olduğunu, davalı marka başvurusunun müvekkili markalarının tanınmışlığından istifade edebileceğini, ileri sürerek 24.07.2009 tarih ve 2012-M-2276 sayılı YİDK kararının iptaline ve markanın tescil edilmesi halinde 2009/59333 numaralı “NUSLAND BONNUS + Şekil” markasının iptaline ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı Kurum vekili, taraf markalarının benzemediğini, mal ve hizmet sınıfları açısından da iltibas tehlikesi bulunmadığını, hitap ettikleri tüketici kitlesinin, dağıtım kanalları ve satış yerlerinin aynı olmadığını, tüketicinin marka sahibi işletmeler arasında bağlantı kurmayacağını, bu nedenlerle kurum kararının yerinde olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Davalı şirket vekili, müvekkilinin marka başvurusu ile davacı markalarının benzerlik göstermediğini, mal ve hizmetlerin farklı olduğunu ve iltibas bulunmadığını, müvekkili başvurusunda “BONNUS” ibaresinin tek başına kullanılmadığını, savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre davanın reddine karar verilmiştir.
Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 26,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 01/03/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.