YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2020/925
KARAR NO : 2020/4722
KARAR TARİHİ : 04.11.2020

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 16/05/2018 tarih ve 2016/451 E.- 2018/183 K. sayılı kararın davalı TPMK vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen 06/12/2019 tarih ve 2018/1660 E.- 2019/1254 K. sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı TPMK vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin “İNOKSER”, “İNOKSDESIGN”, “İNOKSAN MUTFARK” ve “İNOKS” gibi markalarının olduğunu, davalı tarafça yapılan “şekil+inoksart INDUSTRIALKITCHEN SYSTEMS” ibareli marka başvurusuna müvekkilinin itiraz ettiğini, itirazın kısmen reddedildiğini, bu karara karşı yapılan itirazın da nihai olarak YİDK kararı ile reddedildiğini, kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu zira müvekkilinin markalarında geçen “İNOKS” ibaresini başvurunun aynen içerdiğini, davalının müvekkiline ait markaların tanınmışlığından yararlanmayı istediğini, ortalama dikkate sahip tüketicilerin davalı markası ile müvekkili markaları arasında iktisadi – idari bir bağın bulunduğu algısına kapılacağını ileri sürerek dava konusu 2016-M-8794 sayılı YİDK kararının iptaline, markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini istemiştir.
Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili, müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Diğer davalı cevap vermemiştir.
İlk Derece Mahkemesince, davalının “şekil+inoksart INDUSTRIALKITCHEN SYSTEMS” ibareli başvuru markası ile davacının “İNOKSER”, “İNOKSDESIGN”, “İNOKSAN MUTFARK” ve “İNOKS” ibaresini içeren diğer tescilli markaları arasında başvurunun kabul edilen kısımları yönünden görsel ve sescil olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunduğu, başvuruya konu olan markanın kapsamındaki mallar ile davacının markalarının kapsamındaki malların aynı olduğu, taraf markalarının idari ve ekonomik açıdan birbirleriyle bağlantılı, işletmesel kökenlerinin aynı olduğu konusunda ortalama düzeydeki tüketici kesiminde bir yanılgı yaşanabileceği, bu açıdan 556 sayılı KHK’nın 8/1b maddesindeki koşulların oluştuğu gerekçesi ile davanın kabulüne, 2016-M-8794 sayılı YİDK kararının (davacının itirazının reddedildiği kısım yönünden) iptaline, dava konusu marka tescilli olmadığından hükümsüzlük konusunda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.
Karara karşı davalı TPMK vekilince istinaf isteminde bulunulmuştur.
Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi ile aynı gerekçeyle davalı TPMK vekilinin istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalı TPMK vekili temyiz etmiştir.
Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına ve özellikle markalar arasında şekil unsuru yönünden yüksek benzerlik bulunmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK’nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı TPMK vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK’nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK’nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcı davalı TPMK’dan peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 04/11/2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.