YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2021/1643
KARAR NO : 2022/2349
KARAR TARİHİ : 24.03.2022

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 9. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Adana 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25.09.2019 tarih ve 2019/22 E. – 2019/682 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan kabulüne dair Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi’nce verilen 30.09.2020 tarih ve 2020/309 E. – 2020/741 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş, UYAP sistemi üzerinden 25.02.2022 tarihinde davalı vekili tarafından verilen temyizden feragat dilekçesi de dikkate alınarak, dosyanın incelemesinin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
İstinaf Mahkemesince verilen karar, davalı vekilince temyiz edilmiş ise de, davalı vekili tarafından ibraz edilen 25.02.2022 tarihli dilekçe ile temyiz isteminden feragat edilmiştir. Dosyada mevcut vekaletname örneği incelendiğinde vekile temyizden feragat etme yetkisinin tanınmış olduğu görülmüştür. HMK’nın 307. maddesine göre feragat, iki taraftan birinin netice-i talebinden vazgeçmesidir. Bu itibarla, davalı vekilinin temyiz isteminin usulüne uygun bulunan feragat nedeniyle reddine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin feragat nedeniyle REDDİNE, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 24/03/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.