YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2021/2253
KARAR NO : 2022/4494
KARAR TARİHİ : 06.06.2022
MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 14. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 29.09.2020 tarih ve 2020/276 E. – 2020/527 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davacı ile davalının ofis malzemelerinin alım satımı hususunda İstanbul’da sözlü bir anlaşma yaptıklarını, bu anlaşma doğrultusunda davacının davalıya 22.06.2009 tarihli 50.212,60 Euro bedelli fatura ve aynı tarihli gümrük belgesi ile fatura içeriğindeki malları teslim ettiğini, davalının malların bedelini ödemediğini belirterek 50.212,60 Euro’nun dava tarihindeki değeri olan 144.818,41 TL’nın fatura ve gümrük belgesi tarihi olan 22.09.2009 tarihi itibarı ile işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davalının davacıya borcunun olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.
Mahkemece bozma ilamına uyularak, davacının ticari defterlerinde muhasebeleştirilen alacağının 108.925,25 TL olarak belirlendiği gerekçesiyle davanın kabulüne, 08.925,25 TL’nın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine, fazla istemin reddine karar verilmiştir.
Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, Mahkemece, dava dilekçesinde, davacı tarafından alacağın ticari faizi ile tahsili talep edilmiş ve alacağa ticari faiz uygulanacağı gözetilmeksizin, yasal faizi ile alacağın tahsiline hüküm kurulması doğru olmamış ise de, anılan hususun yeniden yargılama gerektirmeyeceğinden hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın 1 numaralı hüküm fıkrasından “yasal faiz” ibaresinin çıkartılıp, yerine “ticari faiz” ibaresi eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 06/06/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.