Yargıtay Kararı 11. Hukuk Dairesi 2021/3320 E. 2022/7477 K. 27.10.2022 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2021/3320
KARAR NO : 2022/7477
KARAR TARİHİ : 27.10.2022

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ11. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Şanlıurfa 4. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 27.02.2020 tarih ve 2016/246 E. – 2020/229 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi’nce verilen 29.12.2020 tarih ve 2020/881 E. – 2020/1407 K. sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin antep fıstığı dikili tarlasıyla ilgili devlet destekli bitkisel ürün sigorta poliçesi düzenlendiğini, 15-18 Mart 2016 tarihlerinde bölgede yaşanan don olayında fıstıkların hasar gördüğünü, hasar ihbarında bulunulmasına rağmen teminat dışı olduğundan bahisle ödeme yapılmadığını, Şanlıurfa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2016/142 D.iş dosyasında alınan bilirkişi raporunda ürünün don olayı nedeniyle hasar gördüğünün tespit edildiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 1.000 TL’nin tahsilini talep etmiş, 19.12.2018 tarihinde harçlandırdığı 06.12.2018 tarihli dilekçe ile talebini ıslah ederek toplam 76.545,00 TL’nin faizi ile birlikte tahsilini dava etmiştir.
Davalı vekili, hasarın teminat dışı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiş, ıslah dilekçesine karşı zamanaşımı definde bulunmuştur.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, 6102 sayılı TTK’nın 1420. maddesi hükmü ve Devlet Destekli Bitkisel Ürün Sigortası Genel Şartları’nın B.7. maddesi uyarınca dava konusu poliçelerden birinde hasat tarihinin 28.10.2016, diğerinde 10.10.2016 olarak belirlendiği, somut olayda muacceliyet tarihinin hasadın son günü olan 28.10.2016 ve 10.10.2016 tarihleri olduğu, ıslahın yapıldığı 19.12.2018 tarihi itibariyle ıslah edilen kısım yönünden zamanaşımının dolduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 1.000,00 TL’nin faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.
Karara karşı davacı vekili istinaf talebinde bulunmuştur.
Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre mahkeme kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK’nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK’nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK’nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 27/10/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.