YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2021/3657
KARAR NO : 2022/7436
KARAR TARİHİ : 26.10.2022
MAHKEMESİ : ANTALYA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 11. HUKUK DAİRESİ
TÜRK MİLLETİ ADINA
Taraflar arasında görülen davada Antalya 1. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 01.10.2019 tarih ve 2013/319 E. – 2019/588 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi’nce verilen 26.02.2021 tarih ve 2020/122 E. – 2021/336 K. sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, taraflar arasında yapılan ticari ilişki gereği davalıya seyahat acenteliği hizmeti verildiğini, davacı şirketin verdiği hizmet ve yaptığı avans ödemeleri karşılığı 71.498,00 USD alacağının doğduğunu, söz konusu alacağın ödenmemesi üzerine takibe geçildiğini, davalının yapılan takibe itirazı üzerine takibin durduğunu, itirazının haksız ve kötü niyetli olduğunu bu nedenlerle itirazın iptali ile takibin devamına %20’den az olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacının iddialarını kabul etmediklerini, dava konusu takip alacağının sebep olan cari hesap mutabakatını da kabul etmediklerini, cari hesaptan kaynaklanan bir borcunun bulunmadığını, ayrıca dosyada bulunan mutabakat mektubunun altındaki imzanın şirket yetkilisine ait olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece yapılan yargılama, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının defterlerinin usulüne uygun tutulmaması nedeniyle lehine delil teşkil etmediği, davalıya yapılan ödemeleri gösteren çek bedelleri, ödeme makbuzlarını imzalayan …’un davalı şirket çalışanı olduğundan makbuzlara itibar edildiği, davalının her ne kadar ticari defterlerini şeklen usulüne uygun tuttuğu tespit edilmiş ise de yazılı delil ile ispat edilen davacı ödemelerini ticari defterlerine geçirmediği, davalının ticari defterlerindeki kayıtların aksinin davacı tarafından kesin delil ile ispat edildiği gerekçesiyle davacının davalıdan 63.683,99 USD alacaklı olduğu, bu alacak kısmı yönünden davalının itirazının iptaline karar verilmiş, kararı davalı vekili istinaf etmiştir.
İstinaf mahkemesince, ilk derece mahkemesi kararının davalı şirketin ticari vekilin yaptığı işlem nedeniyle sorumlu bulunması ve yazılı delil ile ispat edilen davacı ödemelerine göre usul ve yasaya uygun olduğu, istinaf nedenlerinin yerinde olmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK’nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK’nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK’nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 6.390,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 26/10/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.