YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2021/3911
KARAR NO : 2022/9320
KARAR TARİHİ : 21.12.2022

MAHKEMESİ :… BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 21. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Yozgat 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14.02.2019 tarih ve 2013/130 E. – 2019/150 K. sayılı kararın davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi’nce verilen 19.11.2020 tarih ve 2019/674 E. – 2020/1204 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili ile katılma yoluyla davacılar vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
HMK’nın 6763 sayılı Kanunun 42. maddesi ile değişik 362/1-a maddesi hükmüne göre, Bölge Adliye Mahkemelerinin miktar veya değeri 40.000,00 TL’yi geçmeyen davalara ilişkin verdiği kararlar aleyhine temyiz yoluna başvurulamaz. Bu miktar, HMK’nın Ek 1. maddesi uyarınca, Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm tarihi itibariyle 72.070.- TL’dir. Davacılar, Yimpaş Group AG’ye yatırdığı paranın ödenmesinden davalıların sorumlu olduğunu ileri sürerek 31.000 CHF karşılığı 59.957,10 TL’nin tahsilini istemiş, ortak olmadığının tespiti yönünde bir talepte bulunmamıştır. İlk Derece Mahkemesince “Davacının davasının kısmen kabulüne, 59.802,10 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılara verilmesine” karar verilmiş, hükümde ortaklığın tespiti ile bir karar tesis edilmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince davalılar vekilinin istinaf başvurusu esastan reddedilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince kabul edilen miktar olan 59.802,10 TL’nin yukarıda anılan madde hükmüne göre temyiz sınırının altında kaldığı anlaşılmaktadır. Davacılar vekili katılma yoluyla temyiz talebinde bulunmuş ise de katılma yoluyla temyiz, asıl temyiz talebine sıkı sıkıya bağlıdır. HMK’nın 366. maddesi delaletiyle kıyasen uygulanması gereken aynı kanunun 346/2. maddesi hükmü uyarınca, kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında Bölge Adliye Mahkemesince bir karar verilmesi gerekmekle birlikte Yargıtay tarafından da bu yolda karar verilebileceğinden, davalılar vekilinin ve katılma yoluyla temyiz isteminde bulunan davacılar vekilinin kesin olan karara yönelik temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükme yönelik temyiz isteminin REDDİNE, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz eden davalılara iadesine, 21.12.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.