YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2021/4322
KARAR NO : 2022/7882
KARAR TARİHİ : 08.11.2022
MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ
Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18.10.2017 tarih ve 2016/302 E- 2017/373 K. sayılı kararın davalı kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen 17.02.2021 tarih ve 2018/217 E- 2018/901 K. sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin tescil kapsamında bulunan 7, 9, 11, 40 ve 41. sınıflara konu tüm ürünlerin üretimini yaptığını, 2016-M-5316 sayılı YİDK kararıyla aynı sektörde faaliyet gösteren davalı Şirketin 11.12.2014 tarih ve 2014/102105 sayılı “G-POWER” ibareli başvurusunun kısmen kabulüne karar verildiğini, oysa G-POWER ibaresinin müvekkilinin GENPOWER ibareli seri markalarıyla iltibas yarattığını, tüketicilerin başvurudaki “G” ibaresini “GEN” olarak algılayacağını, tescili kabul edilen ürünlerin aynı tür olduğunu ve aynı alıcı çevresine hitap ettiğini ileri sürerek davalı şirketin başvurusunun kısmen kabulüne dair YİDK kararın iptali ile marka başvurusunun tüm sınıflar bakımından reddine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı Kurum vekili, müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Diğer davalı şirket cevap dilekçesi sunmamıştır.
İlk Derece Mahkemesi, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, 2014/102105 sayılı “G-POWER” ibareli marka başvurusu kapsamından çıkartılmayan emtia yönünden, başvuru ile itiraza mesnet 2008/05576, 2007/70138 2012/35385 ve 2013/100598 markaları arasında 556 sayılı KHK md.8.1 kapsamında iltibas-benzerliğin mevcut olduğu, 2016-M-5316 sayılı YİDK kararının yerinde ve doğru olmadığı ve 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi çerçevesinde karar iptal şartlarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne, 2016-M-5316 sayılı YİDK kararının iptaline, dava konusu marka tescilli olmadığından hükümsüzlük konusunda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.
Karar, davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmiştir.
İstinaf Mahkemesi’nce iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, İlk Derece Mahkemesi’nce, bilirkişi heyetinden alınan raporda, 100598 sayılı “GNPWR” ibareli markanın, gerek davalının başvurusuna konu “G-POWER” ibaresi ile 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi anlamında benzer bulunmaması gerekse de bu markanın hüküm ifade etmediğinin davalı Kurum tarafından bildirilmiş olmasına rağmen değerlendirmeye esas alınması nedeniyle Dairece duruşma açılmasına karar verildiği ve bu marka dışında kalan davacının itirazına mesnet “GEN POWER” ibareli markaları ile davalının başvurusunun kapsamından bulunan mal ve hizmetlerin karşılaştırılması amacıyla bilirkişi kurulundan ek rapor alındığı, alınan rapora göre de, davalının “G-POWER” ibareli başvurusu ile davacının itirazına mesnet markalarından 2008/05576 ve 2007/70138 sayılı “GEN POWER” ibareli markaları arasında, 07. Sınıf; “Ahşap, metal, cam ve plastik malzemelerin ve madenlerin işlenmesi, bunlara şekil verilmesi için makineler, takım tezgahları ve bu amaçla kullanılan endüstriyel robotlar. Elektrikli ve gazlı kaynak makineleri, elektrikli kaynak makine elektrotları ve bunlarla aynı işleve sahip robotlar.) Tekstil makineleri, dikiş makineleri ve bunlarla aynı işleve sahip endüstriyel robotlar. Yıkama makineleri (çamaşır/bulaşık yıkama makineleri, ısıtmalı olmayan santrifüjlü çamaşır kurutma makineleri dahil); zemin, halı veya döşeme temizleme amaçlı elektrikli makineler, elektrikli süpürgeler ve bunların parçaları. Elektrikli açma kapama mekanizmaları” yönünden 556 sayılı KHK m. 8/1-b anlamında benzerlik ve iltibas tehlikesi bulunduğu, davalının başvurusu kapsamında bulunan ve belirtilen emtia dışında kalanlar yönünden ise 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi anlamında benzerlik bulunmadığı gerekçesiyle davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Karar, davacı vekili, davalı Kurum vekili ile davalı şirket vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi’nce verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK’nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesi’nce esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK’nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekili, davalı Kurum vekili ile davalı şirket vekilinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi’nce verilen kararın HMK’nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK’nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi’ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi’ne gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, istekleri halinde aşağıda yazılı 37,90 TL harcın temyiz eden davalılara iadesine, 08.11.2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.