YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2021/4471
KARAR NO : 2022/8495
KARAR TARİHİ : 30.11.2022
MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ
Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 16.04.2019 tarih ve 2018/308 E. – 2019/199 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen 25.02.2021 tarih ve 2019/1092 E. – 2021/266 K. sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili; müvekkilinin “PAPİLLA” ibareli marka başvurusunun, Türk Patent ve Marka Kurumu Marka Başkanlığı tarafından dava dışı şirkete ait olan “PAPILA” markası mesnet gösterilerek 6769 sayılı SMK’nın 5/1-ç maddesi gereğince kısmen reddine karar verildiğini, bu karara karşı yaptıkları itirazın da nihai olarak YİDK tarafından reddedildiğini, oysa marka işaretleri arasında anılan madde anlamında ayniyet derecesinde benzerlik bulunmadığı gibi müvekkilinin başvurusundan çıkarılan belirli mal sınıflarına özgülenmiş 35. sınıf mağazacılık hizmeti ile redde mesnet marka kapsamında yer alan 35. sınıf genel mağazacılık hizmetinin aynı/aynı tür olmadığını, yerleşik Yargıtay içtihatlarının da bu yönde bulunduğunu ileri sürerek YİDK’in 2018-M-5529 sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili; Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
İlk derece mahkemesince, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; redde mesnet gösterilen marka kapsamındaki “müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için çeşitli malların bir araya getirilmesi hizmetleri” nin, davacı yanın 35. sınıf 06 alt grubunda spesifik bir şekilde sınırlandırıldığı emtiaları ile aynı veya aynı tür olmadığı gibi marka işaretleri arasında da ayniyet ve ayırt edilemeyecek derecede benzerlik bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile YİDK kararının iptaline karar verilmiştir.
Karara karşı davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.
Bölge Adliye Mahkemesi’nce; 6769 sayılı SMK’nın 5/1-ç maddesine göre, aynı veya aynı türdeki mal veya hizmetlerle ilgili olarak tescil edilmiş ya da daha önceki tarihte tescil başvurusu yapılmış marka ile aynı veya ayırt edilemeyecek kadar benzer işaretlerin, marka olarak tescil edilemeyeceği, buna göre anılan madde hükmü uyarınca, Türk Patent ve Marka Kurumu tarafından re’sen uygulanacak mutlak ret nedeni kapsamında bir marka başvurusunun reddedilebilmesi için, başvuru konusu işaretle önceki tarihte tescil edilen veya tescil başvurusu yapılan markaların hem emtia listelerinin aynı veya aynı tür mal ve hizmetleri kapsaması hem de marka işaretlerinin aynı veya ayırt edilemeyecek kadar benzer olması gerektiği, mal veya hizmetlerdeki ya da onların türündeki aynılığın, yoruma ihtiyaç göstermeyecek kadar açık bir husus olup, mal veya hizmetin kendisinde ya da türünde özdeşlik anlamına geldiği, somut olayda taraf marka işaretleri ile başvuru kapsamındaki dava konusu hizmetlerle redde mesnet markanın kapsamındaki hizmetler arasında bu anlamda bir benzerliğin bulunmadığı gerekçesiyle davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK’nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK’nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK’nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 30/11/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.