YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2021/4502
KARAR NO : 2022/8522
KARAR TARİHİ : 30.11.2022

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 26.12.2018 tarih ve 2017/285 E- 2018/502 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen 12.02.2021 tarih ve 2019/996 E- 2021/158 K. sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, uzun yıllardır yiyecek, içecek ve gıda sektöründe faaliyet gösteren müvekkilinin, 2015/85976 sayılı, özgün bir şekil ve “ZİLLİ ÖKÜZ homemade burger+şekil” ibaresinden oluşturulan marka başvurusunda bulunduğunu, davalı şirketin “ÖKÜZ” ibareli markalarına dayalı olarak bu başvuruya yaptığı itirazın Markalar Dairesi Başkanlığı’nca kabul edilerek müvekkili başvurusunun reddine karar verildiğini, bu karara yaptıkları itirazın ise YİDK tarafından reddedildiğini, alınan kararın usul ve yasaya aykırı bulunduğunu, başvuruda yer alan “özgün şekil” ile “ZİLLİ” ve “ÖKÜZ” ibarelerinin, başvurunun asli unsuru olduğunu, “HOMEMADE BURGER” ibaresinin de, başvuru kapsamındaki 43.sınıf hizmetler yönünden esaslı ve kuvvetli, ayırt edici niteliği yüksek bir diğer esaslı unsuru teşkil ettiğini, davalı şirkete ait redde mesnet markaların esas unsurlarının ise sadece “ÖKÜZ” ibaresinden oluştuğunu, taraf markaları arasındaki ortak esaslı unsur olan ve bu nedenle benzerlik testinde esas alınacak olan “ÖKÜZ” ibaresinin, bir hayvan adı ve toplumun tamamının çok iyi bildiği bir besin kaynağı olduğunu, 43.sınıftaki hizmetler yönünden tanımlayıcı nitelik taşıdığını, “ÖKÜZ” ibaresinin tek başına anılan hizmetler yönünden marka olarak tescil ettirilmesinin mümkün olmadığını, sonuç olarak müvekkili başvurusu ile redde mesnet markalar arasında iltibas tehlikesinin bulunmadığını ileri sürerek, Türk Patent YİDK’nın 12.06.2017 tarihli ve 2017/M-4377 sayılı kararının iptali ile marka tescil işlemlerinin devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı … vekili, Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, dava konusu başvuru ile redde mesnet markalar arasında iltibasa yol açacak düzeyde benzerlik bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Davalı şirket vekili, müvekkili adına tescilli markalarla davacı başvurusu arasında iltibasa yol açacak düzeyde benzerlik bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
İlk derece mahkemesince, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; dava konusu “ZİLLİ ÖKÜZ homemade burger+şekil” ibareli marka başvurusuyla, redde mesnet “ÖKÜZ” ibareli markalar arasında görsel ve sesçil olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunduğu, ortalama düzeydeki tüketici kesimi nezdinde başvuru konusu işaret ile davalı firmanın markaları arasında idari ve ekonomik anlamda birbirine bağlı işletmelere ait marka algısı oluşabileceği, 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesindeki iltibas koşulunun oluştuğu gerekçesi ile, davanın reddine karar verilmiştir.
Karara karşı, davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.
Bölge Adliye Mahkemesi’nce, tüm dosya kapsamına göre yapılan istinaf incelemesi sonucunda; “ZİLLİ ÖKÜZ homemade burger+şekil” ibareli dava konusu başvuru ile redde mesnet “ÖKÜZ” asıl unsurlu markalar arasında 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi anlamında ortalama alıcılar nezdinde görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde iltibas tehlikesinin bulunduğu, zira başvuruda yer alan “ZİLLİ” ibaresinin de “ÖKÜZ” ibaresine vurgu yaptığı ve başvuruda yer alan şekil unsuru ile tanımlayıcı nitelikteki diğer unsurların başvuruya yeterli ayırt ediciliği sağlamadığı, öte yandan “ÖKÜZ” ibaresinin 43. sınıf hizmetler yönünden ayırt ediciliğinin zayıf olduğunun da söylenemeyeceği, dolayısıyla mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesi ile, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Karara karşı, davacı vekili tarafından temyiz kanun yoluna başvurulmuştur.
Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesi’nce verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK’nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi’nce esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi’nce verilen kararın HMK’nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK’nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi’ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi’ne gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 30.11.2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.