YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2021/4527
KARAR NO : 2022/8670
KARAR TARİHİ : 05.12.2022

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 11.06.2019 tarih ve 2018/407 E. – 2019/268 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kısmen kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen 19.03.2021 tarih ve 2019/1169 E. – 2021/373 K. sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin 2016/106342 sayılı “JIMMY’S COFFEE CORNER” ibareli marka tescil başvurusunda bulunduğunu, davalı şirketin 2014/08290, 2013/27242, 2010/39158, 2010/39150, 2007/51212 sayılı ve “coffee corner the barista”, “coffee corner the barista”, “coffee corner şekil”, “coffee corner şekil”, “coffee corner the barista şekil” ibareli markalarını gerekçe göstererek yaptığı itirazın, Türkpatent YİDK kısmen kabul edilerek başvurularının kısmen reddine karar verildiğini, müvekkilinin denizcilik sektöründeki faaliyetlerinde “Jimmy” olarak tanındığını, “Jimmy’s Coffee Corner” kahve dükkânları zincirinin, Amerikan “coffee shop” sisteminin, farklı bir konsepti olduğunu, 19.07.2016 tarihinden bu yana “www.jimmyscoffeecorner.com” internet sitesi üzerinden de ticari faaliyetlerini sürdürdüğünü, müvekkilinin dava konusu marka başvurusu ile aynı tarihte 2016/106337 kod numaralı “jimmy’s coffee” ibareli marka için 30, 35 ve 43. sınıflarda yaptığı başvurularının tescil edildiğini, yine 2016/106347 sayılı “a cup of good company” ibareli markanın da sahibi olduğunu, “coffee corner” ibaresinin “kahve köşesi” anlamına geldiğini, kahve, çay türü içeceklerin ve kahve çeşitlerinin satıldığı bir işletmenin adının yalnızca “coffee corner” olabilmesinin mümkün olmadığını, söz konusu ibarenin ilgili sektör bakımından genel ve zayıf bir ibare niteliğinde olduğunu, davalı itirazının kötü niyetli olduğunu, müvekkilinin “JIMMY’S CORNER COFFEE” ibareli markasının hakim unsurunun “JIMMY’S” ibaresi olduğunu, “CORNER COFFEE” ibaresinin “JİMMY’S” ibaresinin altında, çok daha küçük olarak yer aldığını, taraf markalarının ihtiva ettikleri şekil unsurlarının birbirinden farklı olduğunu, ortalama tüketicinin markaları zorlanmadan birbirinden ayıracağını ileri sürerek, davalı TÜRKPATENT YİDK’in 2018-M-6056 sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili, müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Diğer davalı şirket vekili davanın reddini istemiştir.
İlk derece mahkemesince, tüm dosya kapsamına ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, “COFFEE CORNER” ibareli davalı markaları ile “JIMMY’S COFFEE CORNER” ibareli davacı başvurusunun 556 sayılı KHK’nın 8/1-b bendi anlamında benzer olduğu, aynı/aynı tür veya benzer mal/hizmetler üzerinde kullanılması halinde karıştırma ihtimali bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Karara karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.
Bölge Adliye Mahkemesince, davacı şirketin 2016/106342 sayılı “JIMMY’S COFFEE CORNER” ibareli marka tescil başvurusuna, davalı şirketin “coffee corner” asıl unsurlu markaları gerekçe göstererek yaptığı itirazının diğer davalı Türkpatent YİDK’in 2018-M-6056 sayılı kararı ile kısmen kabul edildiği, gelinen aşama itibariyle taraflar arasındaki uyuşmazlığın, davacının marka tescil başvurusundan çıkarılan 30, 35 ve 43. sınıf mal ve hizmetler yönünden taraf markaları arasında 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi anlamında benzerlik ve iltibas tehlikesinin bulunup bulunmadığı noktasında toplandığı, davacının marka tescil başvurusundan çıkarılan 30, 35 ve 43. sınıf mal ve hizmetlerin, davalının itirazına dayanak markalarının kapsamında da aynen yer aldığı, dolayısıyla taraf markaları arasında emtia benzerliğinin oluştuğu yönündeki mahkeme kabulünde bir isabetsizlik olmadığı, tarafların marka işaretleri yönünden ise davacının marka tescil başvurusunun bir bütün halinde “JIMMY’S COFFEE CORNER” ibaresinden oluştuğu, “JIMMY’S” ibaresinin üstte ve büyük puntolarla yazıldığı başvurunun asıl unsurlarından birinin bu ibare tarafından temsil olunduğu, “COFFEE CORNER” ibaresi alt kısımda küçük harflerle yazılmışsa da başvurunun asıl unsurlarından birisinin de bu ibare olduğu, davalının itiraza dayanak markalarının tümünün asıl unsurunun ise “COFFEE CORNER” ibaresi oluşturduğu, davalının markalarında yer alan diğer yazı ve şekil unsurlarının herhangi bir ayırt ediciliği bulunmadığı, asıl unsurlar yönünden taraf markalarının benzer olduğunun kabulünde de bir isabetsizlik yok ise de taraf markalarında yer alan “COFFEE CORNER” ortak asıl unsurunun, Türkçe’de “Kahve Köşesi” anlamına geldiği, kahve emtiasını tüketen ortalama tüketicilerin büyük bir kısmı tarafından da anlamının bilindiği, kahve, çay vb. içecekler ile bunların satımına ilişkin mal ve hizmetler yönünden “COFFEE CORNER” ibaresinin tanımlayıcı olmasa bile en azından zayıf bir ibare olduğu, bu türden bir ibarenin tek başına bir kimsenin tekeline verilmesinin menfaatler dengesine uygun olmadığı, somut uyuşmazlıkta müstakil veya asıl unsur olarak anılan ibareyi seçen davalının da küçük değişikliklerle bu ibareyi marka olarak kullanan kimselerin bu kullanımına katlanmak zorunda olduğu, davacının marka tescil başvurusunda, “COFFEE CORNER” ibaresinin üst kısmınında son derece ayırt edici nitelikteki “JIMMY’S” ibaresinin kullanılmasının kahve, çay vb. içecekler ile bunların satımına ilişkin mal ve hizmetler yönünden, başvuru markasını davalı markalarından farklılaştırdığı ve zayıf nitelikteki davalı markaları ile başvuru markası arasındaki iltibas tehlikesini önlediği, dava konusu başvuruda da 30. sınıftaki “Kahve, kakao; kahve veya kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içecekler. Çaylar, buzlu çaylar” malları ile 35/5. sınıftaki “Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için Kahve, kakao; kahve veya kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içecekler. Çaylar, buzlu çaylar. Maden suları, kaynak suları, sofra suları, sodalar. Sebze ve meyve suları, bunların konsantreleri ve özleri, meşrubatlar. Enerji içecekleri (alkolsüz) mallarının bir araya getirilmesi hizmetleri; (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir.)” hizmetlerinin bu türden olduğu, dolayısıyla anılan mal ve hizmetler yönünden tarafların marka olarak kullandığı ibareler 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi anlamında benzer olmadığından mahkemece bu mal ve hizmetler yönünden davanın reddinin doğru olmadığı, sayılanlar dışındaki emtia yönünden ise “COFFEE CORNER” ibaresinin zayıf marka olduğunun söylenemeyeceği, dolayısıyla sayılanlar dışındaki mal ve hizmetler yönünden taraf markalarını 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi anlamında benzer gören ilk derece mahkemesince davanın reddine karar verilmesinde de bir isabetsizlik görülmediği, mahkemece alınan bilirkişi raporunda, anılan ibarenin zayıf olduğu iddiasının yersiz bulunduğu belirtilmişse de bu konuda sadece “zayıf kabul edilse de tescilli olduğu sürece davalı markalarının asgari korumayı hak ettiği ve tescil engeli yarattığı” gerekçesine dayanıldığı başkaca hiçbir teknik inceleme ve değerlendirme yapılmadığından bilirkişi raporunun bu kısmına itibar edilmediği, iltibas değerlendirmesinin hakimlik mesleğinin gerektirdiği genel hukuki bilgi ile çözümlenmesinin mümkün olduğundan bu konuda yeni bir bilirkişi incelemesi yaptırılmasına gerek görülmediği, taraf markaları arasında, yukarıda sayılan mal ve hizmetler yönünden 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi anlamında benzerlik bulunmadığı gerekçesiyle, yukarıda anılan mal ve hizmetler yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulü ile davalı TÜRKPATENT YİDK’in 2018-M-6056 sayılı kararının kararda sayılı hizmetleri yönünden kısmen iptaline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.
Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK’nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK’nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK’nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK’nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, istek halinde aşağıda yazılı 37,90 TL harcın temyiz eden davalıya iadesine, 05/12/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.