YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2021/4671
KARAR NO : 2022/9495
KARAR TARİHİ : 27.12.2022
MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ
Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 18.06.2019 tarih ve 2016/15 E. – 2019/288 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin süre yönünden reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen 22.04.2021 tarih ve 2019/1379 E. – 2021/600 K. sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin mobilya imalat ve pazarlama işi ile iştigal ettiğini, davalı firmanın müvekkiline ait ürünleri ve mobilyaları taklit ederek müvekkilinin 2012/05271 ve 2012/05272 sayılı tasarım tescil belgelerine haiz ürünleri birebir ürettiğini ve ürünlere ait resimleri www.leronavip.com isimli internet adresinde yayınladığını, müvekkilinin tasarım hakkına tecavüz teşkil ettiğini, davalıya ait işyerinde Küçükçekmece 2. Sulh Hukuk Mahkemesi 2015/75 D.iş sayısı ile delil tespiti yaptırıldığını, tespit dosyasında 2012/05271 sayılı masanın birebir aynısının, 2012/05272 sayılı vitrinin ise tüketici yanıltabilecek konumda benzerinin tespit edildiğini tazminat taleplerinin 140/2-c bendine dayandırdıklarını beyanla fazlaya dair hakları saklı kalmak üzere 1.000.- TL maddi, 20.000.- TL manevi tazminatın, tespit giderlerinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili, tespit ve tedbire konu işlemlerin Lerona Vip Mobilya Ltd. Şti üzerinden devam ettiğini, ancak “Lerona Vip” ibaresinin marka olarak kullanılan bir ibare olduğunu, ihtilafın muhatabının Esinti Mobilya Day. Tük. Mal. İnş. Tic. Ltd. Şti olduğunu, yapılan işlemlerin tüzel kişiliği olmayan bir taraf adına yürütüldüğünden hukuki geçerliliğinin bulunmadığını, yapılan tüm tebligatların geçersiz olduğunu ve hukuki bir değerinin olmadığını, davacıya ait tasarıların yeni ve ayırt edicilik vasfının bulunmadığını, söz konusu tasarımların dava tarihinden yıllar önce İtalya ve diğer ülkelerde üretime konu olmuş bir tasarım olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.
Karara karşı davalı vekili istinaf kanun yoluna başvuruda bulunmuştur.
Bölge Adliye Mahkemesince, davalı vekilinin istinaf dilekçesinin süre yönünden reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı gerektirici sebepler ile HMK’nın 352/1. maddesi uyarınca istinaf isteminin süresinde yapılmadığı yönündeki tespitin usul ve yasaya uygun olmasına göre Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA, HMK’nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 27.12.2022 tarihinde kesin olarak oybirliği ile karar verildi.