YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2021/4708
KARAR NO : 2021/5435
KARAR TARİHİ : 13.09.2021
MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 6. HUKUK DAİRESİ
Taraflar arasında görülen davada Konya Asliye 1. Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30.09.2020 tarih ve 2020/482 D.İş -2020/ 479 K. sayılı ek kararın davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair karar verilmiş, bu kez davacı vekilince 29.03.2021 tarihli Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar temyiz edilmiş ancak ek kararın temyizi kabil olmadığından bahisle reddine dair verilen Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi’nce 29.03.2021 tarih ve 2020/2643 E. – 2020/1521 K. sayılı ek kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, 6100 sayılı Kanun’un 369. maddesi gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalılardan alacaklı olduğunu ileri sürerek, davalılarının malları ve 3. kişiler nezdindeki hak ve alacakları üzerine ihtiyati haciz konulmasını talep etmiştir.
İlk derece mahkemesince 08.09.2020 tarihinde verilen kararla talebin kabulüne karar verilmiş, karara karşı davalılarca itirazda bulunulması üzerine duruşmalı olarak yapılan inceleme sonucunda 30.09.2020 tarihinde verilen ek kararla ise, davalılarının itirazın kabulü ile ihtiyati haczin kaldırılmasına karar verilmiş, ek karara karşı davacı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.
İstinaf mahkemesince yapılan yargılama sonucunda davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Karara karşı davacı vekili tarafından temyize başvurulmuşsa da istinaf mahkemesi tarafından 29.03.2021 tarihinde verilen ek kararla hükmün temyizi kabil olmadığından bahisle temyiz başvurusunun reddine karar verilmiştir.
Ek kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, ek kararın dayandığı gerektirici sebeplere temyiz olunan kararın 6100 sayılı HMK’nın 362/1-f md. gereğince temyiz kabiliyetinin bulunmamasına göre ek karara yönelik temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davacı vekilinin ek karara yönelik temyiz isteminin reddi ile HMK’nın 370/1 maddesi gereğince ek kararın ONANMASINA, HMK’nın 372 maddesi gereğince dava dosyanın İlk Derece Mahkemesine ve karardan bir örneğin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 13.09.2021 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.