YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2021/5148
KARAR NO : 2021/5620
KARAR TARİHİ : 21.09.2021
MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 13.HUKUK DAİRESİ
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 12. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 04.02.2019 tarih ve 2017/926 E- 2019/83 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair verilen karar davacı vekilince temyiz edilmiş, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi’nce verilen temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair 10.06.2021 tarihli ek kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Dava, ticari satımdan kaynaklanan itirazın iptali davasıdır. İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda davanın reddine karar verilmiş, kararın davacı vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Karara karşı davacı vekili tarafından temyiz kanun yoluna başvurulmuşsa da, istinaf mahkemesince verilen 10.06.2021 tarihli ek kararla harç tamamlanması için düzenlenen muhtıranın 26.04.2021 tarihinde davacı vekilince tebliğ alındığı, ancak verilen 1 haftalık kesin süreye rağmen davacı vekilinin temyiz karar harcını yatırmadığı gerekçesiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmiştir.
Ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karara yönelik olarak yapılan temyiz başvurusu üzerine HMK’nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince verilen temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair ek kararında hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK’nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi ek kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek kararın HMK’nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK’nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, davacıdan temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 21.09.2021 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.