YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2021/5649
KARAR NO : 2023/242
KARAR TARİHİ : 16.01.2023
MAHKEMESİ : … Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi
HÜKÜM : Esastan Ret
Taraflar arasındaki itirazın iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili banka tarafından dava dışı Tonturlar İnş. Taah. Turz. Tic. Ltd. Şti.’ne kullandırılan 04.03.2014 tarih 500.000,00 TL bedelli kredi çerçeve sözleşmesini davalı borçlunun müşterek borçlu ve müteselsil kefil sıfatıyla imzaladığını,borcun ödenmemesi üzerine başlatılan takibe davalı tarafından itiraz edildiğini ileri sürerek itirazının iptali ile %20 icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı davaya cevap vermemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla dava dışı Tonturlar İnş. Taah. Tic. Paz. Tur. Tic. Ltd. Şti. tarafından 04.03.2014 tarihinde davacı bankadan kullanılan 500.000,00 TL bedelli kredi kapsamında dosya davalısının yine 500.000,00 TL tutara kadar müteselsil kefil olmayı kabul ettiği ve kefalet sözleşmesini 18.03.2014 tarihinde imzaladığı, davalının eşi tarafından da kefalete muvafakat verildiği, hükme esas alınan bilirkişi raporuna göre davalının 16.11.2016 tarihinde temerrüde düştüğü, banka alacağının davalı yönünden kat edildiği, davacı bankanın toplam alacak miktarının kredi alacağı yönünden 183.656,32 TL, 1.290,00 TL çek yaprağı ödemesi nedeniyle 184.946,32 TL olduğu, takip öncesi işlemiş temerrüt faiz toplamının 44.192,62 TL olduğu, bu faizin 2.209,63 TL %5 gider vergisi bulunduğunun tespit edildiği, davacının 231.348,57 TL takip toplamı üzerinden itirazın iptali talebinin yerinde olduğu, davalı kefilin çek depo bedelinden sorumlu olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
A. İstinaf Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.
B. İstinaf Sebepleri
Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle müvekkili tarafından talep edilen %72 temerrüt faizi oranı ile 44.192,62 TL işlemiş faiz alacağının yasal olduğunu, bilirkişinin faiz hesaplama esaslarının 5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanunu (5464 sayılı Kanun) ile T.C. Merkez Bankasının (TCMB) 2013/10 sayılı tebliği ile 03.08.2018 tarihli 2013-57 sayılı duyurusuna aykırı olduğunu, davalının çek depo bedellerinin sorumlu olmadıkları yönündeki değerlendirmenin yerinde olmadığını, kararın hukuka aykırı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.
C. Gerekçe ve Sonuç
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraflar arasındaki sözleşmenin 4.2.1 nolu maddesinde ve kefalet sözleşmesinin 2.2 maddesinde temerrüdün doğduğu tarihten itibaren aynı tür krediler ve hesaplar için banka tarafından T.C Merkez Bankasına bildirilen en yüksek cari akdi faiz oranının %100 fazlası olarak belirlenen oranda temerrüt faizi uygulanacağı hüküm altına alınmıştır. T.C Merkez Bankasının 2013/10 sayılı tebliğinde 05.08.2013 tarihinden itibaren ticari nitelikteki kredili mevduat hesabında 5464 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesinin üçüncü fıkrası hükmü gereği kredi kartları için 3 ayda bir belirlenen azami akdi ve gecikme faiz oranları üzerinde temerrüd faizi oranının uygulanamayacağı, davacı bankanın takipteki %72 temerrüd faiz talebinin yerinde olmadığı, temerrüd tarihi olan 16.11.2016 tarihinden 13.09.2017 takip tarihine kadar olan sürede ticari kredili mevduat hesabı kaynaklı alacaklara uygulanacak temerrüd faiz oranlarının TCMB’nin kredi kartlarına belirlediği azami gecikme faiz oranlarını geçemeyeceği, bu oranının 01.10.2016 – 31.12.2016 dönemleri arasında %30,24, 01.01.2017 – 30.09.2017 tarihleri arasında yıllık %28,08 olduğu, bilirkişi tarafından yapılan hesaplamanın 5464 sayılı Kanuna ve TCMB tebliğ ve duyurularına uygun olduğu anlaşıldığından davacı vekilinin istinaf sebepleri yerinde görülmediği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.
B. Temyiz Sebepleri
Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle istinaf dilekçesindeki sebepleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini istemiştir.
C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davalının müşterek borçlu müteselsil kefil olduğu genel kredi sözleşmesine uygulanacak faiz oranı üzerinde toplanmaktadır.
2. İlgili Hukuk
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.
3. Değerlendirme
1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve yasaya uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,
Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacıya yükletilmesine,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
16.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.