Yargıtay Kararı 11. Hukuk Dairesi 2021/5767 E. 2023/544 K. 25.01.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2021/5767
KARAR NO : 2023/544
KARAR TARİHİ : 25.01.2023

MAHKEMESİ : … Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi
HÜKÜM : Esastan ret

Taraflar arasındaki endüstriyel tasarım hakkına tecavüzün ve haksız rekabetin tespiti, durdurulması, önlenmesi, maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne kısmen reddine karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin peynir ticareti yaptığını, tüm yurtta “MURATBEY” olarak tanınan markanın sahibi olduğunu, müvekkili şirketin ürünlerini “Burgu”, “Muratbey Burgu” markaları ile Türkiye’de ve dünyada satışa sunduğunu, “BURGU peynir”in 2010/01127, 2011/04935 ve 2013/00646 nolu tasarım tescilleri ile korunduğunu, davalı tarafın müvekkiline ait tasarımı birebir taklit ederek peyniri piyasaya sürdüğünü, davalı tarafın eyleminin tasarıma tecavüz ve haksız rekabet niteliği taşıdığını, tasarım hakkına tecavüzün Konya 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/75 D. İş sayılı tespit dosyası ile de tevsik edildiğini, müvekkilinin tescilli tasarımları olan 2010/01127, 2011/04935 ve 2013/00646 numaralı tasarımlara ilişkin davalı tarafın üretiminin tasarım hakkına tecavüz ve haksız rekabet olduğunun tespitine, tasarımdan doğan haklara tecavüz fiillerinin, haksız rekabetin durdurulmasına ve önlenmesine, davaya konu ürünlerin bulundukları yerde toplatılarak muhafaza altına alınmasına, üretim kalıplarına el konulmasına, imhasına, ihracatın durdurulmasına, şimdilik 10.000,00 TL maddi tazminat ile 90.000,00 TL manevi tazminat olmak üzere toplam 100.000,00 TL nin ticari avans faizi ile davalıdan tahsiline, 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu ( 6769 sayılı Kanun) gereğince masrafları davalıya ait olmak üzere kesinleşmiş kararın ilanına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkili şirketin satın aldığı makine ve makinenin ürettiği peynire ilişkin endüstriyel tasarımların tescilli olduğunu, davacının haksız rekabet iddialarının yerinde olmadığını, davacının markası ile müvekkilinin markasının farklı olduğunu, tüketicinin, davacının ürünü ile müvekkilin ürününü karıştırma ihtimali bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı tarafın 2010/01127, 2011/04935, 2013/00646 tescil sayılı tasarım konusu ürünlerinin davalı firmanın markasını taşıyan “SELSÜT Mini Örgü Peynir” şekil ve ambalajda 24.03.2017 tarihinde satıldığının bilirkişi heyeti tarafından yerinde yapılan inceleme ile tespit edildiği, tespit sonrası alınan raporda, davalı tarafından üretilen “SELSÜT Mini Örgü Peynir” adlı markayı taşıyan peynirin görünümünün, davalının lisans aldığı … adına tescilli 2014/08824 sayılı tasarımdan farklı olduğu ve bu nedenle davalı kullanımının lisans aldığı tasarımın kullanımı olarak kabul edilemeyeceği, davalı tarafından üretilen “SELSÜT Mini Örgü Peynir” marka peynirin, davacı adına 2011 04935, 2010 01127-1, 2013 00646 sayı ile tescilli tasarımlarda yer alan 7 adet tasarımdan doğan haklara tecavüz ettiğinin belirlendiği, davalı tarafından üretilen “SELSÜT Mini Örgü Peynir” marka peynirin, davacı adına 2011 04935, 2010 01127-1, 2013 00646 sayı ile tescilli tasarımlarda yer alan 7 adet tasarımdan doğan haklara tecavüz ettiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, davalının eyleminin davacının tasarım hakkına tecavüz ve haksız rekabet oluşturduğunun tespitine, tasarım hakkı tecavüzü ile haksız rekabetin durdurulmasına ve önlenmesine, ihtiyati tedbir kararı ile toplatılan ve el konulan ürünlerin imhasına, kararın hüküm özetinin ilanına, bilirkişi raporunda belirlenen 83.699,15 TL’nin 10.000,00 TL’si yönünden tespit tarihi olan 24.03.2017 tarihinden itibaren, geriye kalan 73.699,15 TL’si yönünden ise ıslah tarihinden itibaren ticari avans faizi uygulanmasına, fazlaya ilişkin istemin reddine, takdiren 20.000,00 TL manevi tazminatın tespit tarihinden itibaren ticari avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin kısmın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF
A. İstinaf Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri
Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; işbu davada 6769 sayılı Kanun’un uygulanmasının hukuka aykırı olduğunu, yapılan hesaplamaların yanlış ve hatalı olduğunu, bilirkişilerin, brüt karlılık oranları üzerinden hesaplama yaptıklarını, oysa davacının vergi levhası dikkate alındığında davacının vergiye esas teşkil eden matrahı da net gelir üzerinden hesaplandığını, 12.05.2019 tarihli raporda 2017 yılı için iade edilen ürünlerin geçerli olmadığı yönündeki tespitlerin yerinde olmadığını, 2017 yılında iade edilen 56.096,34-TL’nin mahsup edilerek hesaplama yapılması gerektiğini, müvekkilinin, delil tespitine esas keşif tarihinden sonra (06.01.2017), dava konusu makine ile davacıya ait tasarımı ihlal edecek bir üretim yapmadığını, müvekkili ile … arasında 07.12.2016 tarihli sözleşme imzalandığını, müvekkili şirketin peynir üretiminde kullandığı makinenin üretmiş olduğu peynire ilişkin endüstriyel tasarımın 2014/08824 tescil numarası ile sicile kaydedildiğini, müvekkilinin hak sahibi … ile lisans sözleşmesi yaparak mezkûr peynirleri ürettiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu, istinaf nedenlerinin yerinde olmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri
Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.
C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Uyuşmazlık, endüstriyel tasarım hakkına tecavüzün ve haksız rekabetin tespiti, durdurulması, önlenmesi, maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme
1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve yasaya uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR
Açıklanan sebeple;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.