YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2021/5912
KARAR NO : 2022/2919
KARAR TARİHİ : 07.04.2022

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 18. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05.11.2019 gün ve 2019/309 – 2019/507 sayılı kararı onayan Daire’nin 12.04.2021 gün ve 2020/3975 – 2021/3580 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili şirket ile davalıların murisi olan… arasında ticari ilişki bulunduğunu, mali sıkıntıya düşerek borçlarını ödemekte zorlanan şirket müdürü …’nın…’den yardım istediğini, tarafların aralarında anlaşarak, 500.000.- TL tutarlı bonoyu takibe koydukları, takip kapsamında şirketin malvarlığı üzerinde 1. sıradan haciz şerhi işlendiğini, böylece şirket mallarının diğer alacaklılar tarafından icra kanalıyla satışının engellendiğini, öte yandan müvekkilinin aralarındaki ticari ilişkiden doğan borcu ödemeye devam ettiğini, ancak bazı ödemelerin aksadığını, vadesinde ödenmeyen kıymetli evrakın icra kanalıyla müvekkilinden tahsil edildiğini, murisin borç ödenmiş olmasına rağmen 60.000.- TL vade farkı faturası keserek müvekkiline gönderdiğini, müvekkilinin faturayı kabul etmemesi üzerine, murisin bu tutarı muvazaalı şekilde başlatılan icra takibinden tahsil etmeye çalıştığını, müvekkilinin tüm çabalarına rağmen karşı tarafla uzlaşamadığını ileri sürerek, Ankara 24. İcra Müdürlüğü’nün 2008/13954 Esas sayılı dosyasında takibe konulan bono nedeniyle şimdilik 15.500.- TL borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama ve tüm dosya kapsamına göre, davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizce onanmıştır.
Davacı vekili bu kez karar düzeltme talebinde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 44,70 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 709,50 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacıdan alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 07/04/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.