YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2021/6202
KARAR NO : 2022/3375
KARAR TARİHİ : 25.04.2022
MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 11. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 17.04.2019 gün ve 2018/485 – 2019/308 sayılı kararı onayan Daire’nin 09.06.2021 gün ve 2020/3843 – 2021/4924 sayılı kararı aleyhinde davalı-karşı davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı-karşı davalı vekili, taraflar arasında 21.06.2007 tarihinde akdolunan bayilik sözleşmesi kapsamında toplam 50.000,00 TL tutarlı iki adet teminat mektubunun davacı tarafından davalıya verildiğini, davacının davalı tarafa bir borcu olmadığı halde davalı tarafından haksız şekilde bu teminat mektubu bedelleri nakde çevrildiği gibi öte yandan 10.01.2011 tarihli ihtarnameyle haksız şekilde akdin feshedildiğini belirterek, ödemek zorunda kalınan 50.000,00 TL’nin ödeme tarihi olan 18.12.2009 tarihinden itibaren en yüksek ticari faiziyle birlikte fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 10.000,00 TL’sinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı-karşı davacı vekili, davacının sözleşmeye aykırı davranışı nedeniyle 10.01.2011 tarihinde davalı tarafından ihtar keşide olmakla akdin fesh olunduğunu, davacının davalıya olan borcu nedeniyle teminat mektuplarının paraya çevrildiğini bildirerek, davanın reddini savunmuş, karşı dava ile de akdin feshi sonucu sözleşme hükümleri kapsamında 223.980,00 USD cezai şart alacağı oluştuğundan bahisle şimdilik 10.000,00 USD’nin TL karşılığı 18.298,00 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.
Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda asıl davanın kabulüne, karşı davanın ise reddine dair verilen kararın davalı karşı davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.
Davalı-karşı davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı-karşı davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı-karşı davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 213,00 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 1.419 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalı-karşı davacıdan alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 25/04/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.