YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2021/6559
KARAR NO : 2022/8184
KARAR TARİHİ : 22.11.2022

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce bozmaya uyularak davanın kısmen kabulüne dair verilen 30.06.2021 tarih ve 2021/731 E- 2021/992 K. sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin “MK MAVİ KUMLAMA” ibaresini marka olarak tescil ettirmek için davalı kuruma başvuruda bulunduğunu, 2014/25903 kod numarasını alan başvuruya davalı şirketçe kendisi adına tescilli “Mavi” ibareli markalar mesnet gösterilmek suretiyle yapılan itirazın Markalar Dairesi tarafından kabul edildiğini ve başvurularının reddedildiğini, anılan karara karşı yaptıkları itirazın ise YİDK nezdinde kabul görmediğini ileri sürerek, davalı kurum kararının iptaline karar verilmesini istemiştir.
Davalı Kurum vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Davalı şirket vekili, davanın reddini istemiştir.
İlk derece mahkemesince, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, tarafların marka olarak kullanmak istedikleri işaretlerin benzer olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, TPMK YİDK’nın 2015-M-7087 sayılı kararının iptaline karar verilmiştir.
Karara karşı davalılar vekillerince ayrı ayrı istinaf kanun yoluna başvurulmuş, istinaf mahkemesince yapılan inceleme sonucunda, istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, esas hakkında yeniden hüküm tesis edilmek suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karar taraf vekillerince temyizi üzerine Dairemizce bozulmuştur.
İstinaf mahkemesince, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, tarafların marka olarak kullanmak istedikleri işaretlerin benzer olduğu, aksi yöndeki mahkeme gerekçesinin isabetli olmadığı, başvuru kapsamında 7., 35. ve 37. sınıfta yer alan bir takım mal ve hizmetlerin mesnet markalar kapsamında yer alan mal ve hizmetlerle benzer olduğu, kalan mal ve hizmetler yönünden ise benzerlik bulunmadığı, benzer bulunan mal ve hizmetler bakımından iltibas tehlikesi bulunduğu, davalı şirket markaları tanınmış olsa da bu tanınmışlığın aynı tür olmayan mal ve hizmetler bakımından KHK’nın 8/4. maddesinde belirtilen riskleri oluşturacağının ispatlanamadığı, YİDK kararının benzer bulunmayan mal ve hizmetler bakımından isabetli olmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile YİDK kararının kararda gösterilen mal ve hizmetler bakımından kısmen iptaline karar verilmiştir.
Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.
1-) Dosyadaki yazılara, Bölge Adliye Mahkemesince HMK’nın 373/3. maddesi uyarınca uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı vekilinin tüm, davalılar vekillerinin ise aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.
2-) Dava, marka başvurusuna nispi nedenlerle yapılan itirazın kabulüne dair YİDK kararının iptali istemine ilişkin olup, bölge adliye mahkemesince yazılı gerekçeyle kararda tek tek gösterilen mal ve hizmetler bakımından davalı Kurum kararının iptaline karar verilmiştir.
Bölge adliye mahkemesince, isabetli bir şekilde, başvuru kapsamında 07. sınıfta yer alan, “yıkama makineleri(çamaşır/bulaşık yıkama makineleri)” mallarının, itiraza mesnet 2000/21760 sayılı marka kapsamında da olduğu, bu mallar yönünden markalar arasında KHK’nın 8/1-b maddesi kapsamında karıştırılma ihtimali bulunduğu gerekçesiyle anılan mallar bakımından davanın reddine karar verilmiş, ancak belirtilen malların bir mağaza ortamında satılması amacına yönelik olan ve 35.06 grup kapsamında kalan, “yıkama makineleri(çamaşır/bulaşık yıkama makineleri mallarının bir araya getirilmesi hizmetleri (belirlenen hizmetler parekende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir)” hizmetleri yönünden başvuru markası ile mesnet markanın benzer olmadığı ve karıştırılma tehlikesinin bulunmadığı, bu alt grup hizmet yönünden YİDK kararının isabetli olmadığı gerekçesiyle, anılan hizmetler bakımından YİDK kararının iptaline karar verilmiştir. Ancak, Dairemizin yerleşik içtihatlarında belirtildiği üzere, ticari bir malı üreten işletmenin ürettiği malı satması, işin doğası gereği ve ticari faaliyetinin zorunlu bir sonucu olduğundan 2000/21760 sayılı mesnet marka kapsamında 07. sınıfta yer alan, “ Bulaşık yıkama makineleri, çamaşır yıkama ve sıkma makineleri” malları ile başvuru markası kapsamında 35. sınıfta yer alan ve yukarıda zikredilen hizmetler arasında da benzerlik bulunduğunun kabulü gerekmektedir. Bu itibarla, bölge adliye mahkemesince, yukarıda zikredilen hizmetler bakımından da davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirmeye dayalı olarak karar verilemesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm, davalılar vekillerinin ise sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalılar vekillerinin temyiz isteminin kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA, HMK’nın 373/2. maddesi uyarınca dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesi’ne gönderilmesine, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz eden davalılara iadesine, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 22.11.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verilmiştir.