YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2021/7299
KARAR NO : 2022/9580
KARAR TARİHİ : 28.12.2022
MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Yozgat 2. Asliye Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 25.03.2021 tarih ve 2020/170 E. – 2021/207 K. sayılı kararın duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, duruşma için belirlenen 27.12.2022 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalı vekili Av. … dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili tarafından davalı aleyhine açılan alacak davasında Federal Almanya Cumhuriyeti Darmstadt Asliye Hukuk Mahkemesi 19. Sivil Hukuk Dairesi kararı ile davalının 51.129,19 Euro anaparayı faizi ile birlikte ödenmesine hükmedildiğini, ayrıca yargılama masraflarına ilişkin ek karar verildiğini, söz konusu kararın davalıya tebliğ edildiğini, yabancı mahkeme kararının kesinleştiğini belirterek Federal Almanya Cumhuriyeti Darmstadt Asliye Hukuk Mahkemesi 19. Sivil Hukuk Dairesi’nin 05/01/2012 tarih ve 19 O 39/10 numaralı dosyasında verilen karar ile yargılama masraflarına ilişkin kararın tenfizine karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili, yabancı mahkeme kararının Türk Mahkemeleri’nin münhasır yetkisinde olan konu içerdiğini, şirket ile ilgili davada kesin yetki bulunduğunu, kesin yetki kurallarının kamu düzenine ilişkin olduğunu, taraflar arasındaki uyuşmazlığın Türk Hukuk Kurallarına göre çözümlenmesi gerektiğini, davacının müvekkilinin ortağı olmadığını, ortak olmayan bir kişinin ortaklık payının iadesine karar verilemeyeceğini, kamu düzenine aykırılık bulunduğunu, kararın tenfizinin şirket sermayesinin azaltılması sonucunu doğuracağını, tenfiz koşullarının oluşmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, yabancı mahkeme dava dilekçesi ve kararının yurtdışı hukuki yardımlaşma yoluyla tebliğine ilişkin evrakların dosya içerisinde bulunduğu, usulüne uygun olarak davalıya tebliğ edildiği, kararın kesinleştiği, bu hususta karara şerh düşüldüğü, kamu düzenine aykırılık taşımadığı, 7194 sayılı Kanunla eklenen geçici 4. maddede belirtilen “pay sahibi sayısı nedeniyle payları halka arz olmuş sayılan ve payları borsada işlem gören anonim ortaklıklar” ibaresi dikkate alındığından SPK yazı cevabından davalı şirketlerin pay sahibi sayısı nedeniyle payları halka arz olunmuş sayılan halka açık ortaklık statüsünde olmakla birlikte söz konusu şirketlerin paylarının borsada işlem görmediği, davalı şirketlerin kanunun kapsamına girmediği, yasa hükmünün dava konusu uyuşmazlıkta uygulanamayacağı gerekçesiyle davanın kabulüne, Darmstadt Asliye Hukuk Mahkemesinin 19 O 39/10 sayılı dosyasından verilen 05.01.2012 tarihli kararın ve kararın eki mahiyetindeki masraf tespit kararının tanınmasına ve tenfizine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 28.12.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.