YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2021/7391
KARAR NO : 2022/8559
KARAR TARİHİ : 01.12.2022
MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Tokat 1. Asliye Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 25.02.2021 tarih ve 2016/74 E. – 2021/51 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalılardan ….’den satın aldığı ticari aracın sürekli arızalandığını, öğrenci servisi ve taşımacılık işi ile uğraşan müvekkilinin araçtan gereği gibi faydalanamadığını, zarara uğradığını, dava konusu aracın ayıplı olması nedeniyle Tokat 1.Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2013/161-216 E.K sayılı dosyasında görülen davada aracın ayıplı olduğunun kabulü ile araçta meydana gelen değer kaybına hükmedildiğini, kararın kesinleştiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 1.000.- TL maddi tazminata ve 50.000.- TL manevi tazminata karar verilmesini istemiş, 16.05.2016 tarihli dilekçe ile toplam 157.000,00 TL maddi tazminatın 31.01.2011 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı … AŞ vekili, davanın zamanaşımı süresinde açılmadığını, tazminat koşullarının oluşmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Davalı … A.Ş. vekili, davanın zamanaşımı süresinde açılmadığını, davacının maddi ve manevi tazminat taleplerinin hukuki dayanağının bulunmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda,davacının iddialarını usule uygun delillerle ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.
Dava konusu araç minibüs niteliği ile trafikte kayıtlı olup aracın ticari amaçla alındığının sabit bulunmasına göre, kullanılamadığı süre, yöresel adetler ,yöredeki aracın makul kazanç miktarı belirlenerek, kâr kaybına hükmedilmesi, kâr kaybının bu şekilde tespit edilememesi durumunda TBK 50 maddesi hükmü gereğince kâr kaybına hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz isteminin kabulü ile kararın BOZULMASINA, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz eden davacılara iadesine, 01.12.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.