YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2021/8068
KARAR NO : 2022/8406
KARAR TARİHİ : 28.11.2022
MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Karaman 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun bozma kararına uyularak verilen 29.12.2020 tarih ve 2019/238 E. – 2020/540 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin çok sayıda BOUNTY+şekil ibareli markalarının bulunduğunu, davalının ise müvekkiline ait şekil markası ile iltibasa neden olacak şekilde çikolata ambalajına ilişkin tasarım tescil belgesine sahip olduğunu, oysa 2000/1986 sayılı tasarım tescil belgesine konu 5. sıradaki tasarımın müvekkiline ait markalar ile iltibasa neden olacak şekilde benzer olduğunu, bu nedenle davalıya ait tasarımın yeni ve ayırt edici vasfının bulunmadığını ileri sürerek, davalı adına tescilli 2000/1986 sayılı tasarım tescil belgesine konu 5. sıradaki tasarımın hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece davanın reddine dair verilen direnme kararının Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 2017/11-152 Esas 2019/ 356 karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmiştir.
Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama ve tüm dosya kapsamına göre, hükme esas alınan bilirkişi raporunda “Dava konusu 2000/01986/5 sayılı tasarımın 31.10.2000 tarihinde, ‘BOUNTY’ ibareli markanın ise 16.10.1996 tarihinde tescil edildiğinin, dava konusu tasarımın durumdan habersiz ve özgün bir şekilde yaratılmadığının hayatın olağan akışı gereği olduğunun, davacı ürün ile piyasada satışta olan birçok markanın karşılaştırıldığının, neredeyse tüm hindistan cevizi içeriğine sahip çikolata paketlerinde diğer markalardan ayrışmak adına özgün bir doku, yön, renk veya şekle yer verip, algıda seçicilik açısından farklılaşma yaratılmaya çalışıldığının anlaşıldığının, önceden mevcut bulunan tasarımlar ile ihtilaf konusu olan tasarımın kıyaslandığında ihlal iddiasına muhatap tasarımın bilgilenmiş kullanıcıda bıraktığı genel izlenim ile öncekinin bıraktığı genel izlenimin benzer olduğunun, hükümsüzlük talebinde bulunan tasarımın çizgi, şekil, biçim, renk, malzeme veya yüzey dokusu bakımından içerdiği yakınlıklar sebebiyle, genel izlenim olarak ayırt edilmeyecek kadar benzer görüldüğünün” tespit edildiğini, bilirkişi raporunun 554 sayılı Endüstriyel Tasarımların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 5, 6, 7 ve 11 madde hükümleri yönünden sırasıyla kıyaslama ve değerlendirmeler içerdiği, farklılıklardan çok ortak özelliklerin değerlendirilmesine yer verildiği, her ne kadar davalı vekili tarafından bilirkişi raporuna ‘dava konusu tasarımda hiç bir zaman kelime/ marka bulunmadığını, bilirkişi raporunda kelime/ marka tasarım üzerinde bulunuyormuş gibi inceleme yapıldığını, bu haliyle bilirkişi heyetinin kendilerine verilen görevleri aştığını’ belirterek itiraz edilmiş ise de bilirkişi raporunda dava konusu tasarımın tescil başvurusundaki görsellerine yer verildiği, davalıya ve davacıya ait tasarımın markasız zemin görseli üzerinden kıyaslama yapıldığı, tasarım detay figür karşılaştırması yapıldığı, raporda her ne kadar marka kıyaslamasına da yer verilmiş ise de HMK ‘ nın 30. maddesi “Hâkim, yargılamanın makul süre içinde ve düzenli bir biçimde yürütülmesini ve gereksiz gider yapılmamasını sağlamakla yükümlüdür.” hükmü ve 282. maddesi “Hâkim, bilirkişinin oy ve görüşünü diğer delillerle birlikte serbestçe değerlendirir.” hükmü gereği mahkemece raporda marka ile ilgili kısım hükme esas alınmamakla birlikte davalı tarafın itirazlarının da raporda yer alan marka ile ilgili incelemelere yönelik olduğu anlaşılmakla, bilirkişi heyet raporunun Yargıtay denetimine ve hüküm kurmaya elverişli olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile davalı adına tescilli 2000 01986/5 sayılı endüstriyel tasarımın yenilik ve ayırt edici özellik taşımaması nedeniyle hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir.
Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 28/11/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.